yazma isteğinin yitirildiği zamanlar

yazmanın artık yük geldiği zamanlardır.

yazma isteği çok çok farklı bir istektir. gerçek yazarlar beğenilme kaygısıyla değil beynindekilerden kurtulma kaygısıyla yazar -olumlu ya da olumsuz- sonra yine bazı çılgınları kendinden bir şeyler vermek, kendini açık etmek adına pişman olur.

yazmak sancılı bir işlem olmakla birlikte bir de o kadar kelimeyle kendini ifade edemediğini düşünmek, bunu görmek çok daha acı vericidir, yorulursunuz, üzülürsünüz.
hatta bazen kendi yazını okur ve sadece yok etmeyi düşünürsünüz.
evladın gibi uğraştığın bir şey için bunu yapmak hiç de kolay değildir.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.