sözlük yazarlarının unutulmaz çocukluk anıları

çocukken alt komşumuz ümmani ablaların oğlu züppe mi züppe gıcık mı gıcık oğulları adem vardı.bu ademin vucut bulup insan olması başta ailesine ordan da tüm dünyaya büyük bir imtihandı. küçükken oyuncak arabalarımı her çocuk gibi bende söküp takmaya çalışırdım ama söküttüğüm oyuncaklarımı geri toplayamadığımdan. babam anneme bizim oğlan sanırım aptal olucak söktüğü oyuncakları hem takamıyor, oturmayan parçalarını kırıp öyle birleştiriyor dedi. babamın hem acıklı hemde inanarak söylediği bu kelimelerin hepsini duymuştu m. sonunda ailem söküp takamıyacağım legoları bana al sen bunlarla oyna bunlar daha güzel diye itelediler. elveda güzel geri çekmeyle giden arabalarım motorlarım ve ışıklı kılıçlarım. ben balkonda can sıkıntısından legolarsan kale yaparken çapraz altta oturan adem vızır vızır arabaları balkonun bir köşesinden diğerine gönderiyor, bir yandanda ortaya koyduğu sürünen oyuncak askerle oyuncak ve kendisinden oluşan emir komuta zinciriyle oyuncak askerin anasından emmidği sütü burnundan getiriyordu. bu pikos çitoz adem beni fark edince içerden bir sürü eletronik oyuncaklarını getirdi annemin ümmani teyzeye benim oyuncak muhabbetini yaparken duyduğunu dışarda top oynarken söyledi. her buluşmamızda cebine araba koyup getirdi bu çakal adem. öyle pikos çitos bi çocuk yani bu adem. bu iyice suyunu çıkarmaya başladı kafaya koydum bende dövücem bu ademi. babama ademin bana gıcıklık yaptığını onu dövüceğimi söylerken kafasını benden hiç inanmayarak döve biliyorsan döv dedi. ademle dışarı çıktığımızda benim niyetim belliydi dövücem ben bu ademe arka mahalleye gidelim diyerek bunu kandırdım olurda döversem annesini çağırmasın diye. bu önden giderken ademi bir süzdüm. adem adem değil ki sanki lise sonda fe sınıfına giden tembel serseri gibi yere tükürüyor, kedi köpek ne varsa dövüyor duvarlardan atlıyor, canı sıkılıyor duvara döner tekme atıyor sanki bana istemeyerek de olsa ben böyle kavga ederim dermişcesine hareketler yapıyor. garip şekilde korkmaya başladım arka mahhalede dayak yesem annem sesimide duyamaz. bütün cesaretimi toplayarak ademe lan adem dedim. o lan nasıl bir landır. sanki boru içinden söyledim bu kadarmı tiz çıkar. az önce topladığım bütün cesaret havayla birlikte gitti. oğlum çok uzaklaştık annem kızar dedim. adem bana öyle bir baktı ki ulan 8 yaşındaki çocuk nasıl böyle bakabilir. dünyanın kinini tutuyor sanki herif içinde. bana sen git ben burdayım dedi. cebinden çıkardığı arabayı az önce sebepsizce tekmelediği dyvarların üzerinde sürmeye başladı. şaka gibi bu herif nasıl olurda oyuncaklarını söküp takıyor lan dedim. sonra bunda düşünme emaresi olmadığına karar verip sökmüyordur ki taksın dedim. akşam otururrken babam noldu o iş dedi. ben unuttum o unutmamış . dövemediğimi bırak dövmeyi korktuğumu söylesem adam benden ümidini hepten kesecek. adem işi tamam dedim. bir anda bana döndü nasıl tamam dedi. dövdüm ademi dedim. lan sen belamı olucaksın diyerek beni bir dövdü bir dövdü anlatamam. kolumdan tutup ademlere gittik. kapıyı ademin sıska babası açtı kapıyı bizimki de olayı anlattırken hem kolumu sıkıyor hemde beni özür diletmeye çalışyor. sadık amca ademi çağırdı. babam ademe siz karbonla kavga etmişsiniz bu hıyar senin ufacık bir yerine bir şey yaparsa bir daha bana gel oğlum dedi. adem de amca karbon karnıma çok kötü vurdu demesin mi . ulan adem pikos çitoz adem lan sen ne biçim bir adamsın lan sen nasıl bi yaratıksın. beynimdem vuruldum sanki adem yapmadığımız kavgayı babama öyle bir anlatıyorki sadık amca bana dalmamak için kendini zor tutuyordu. ademden ve sadık amcadan özür dileyip eve çıktık. hem yapamadığım kavganın dayağını yedim hemde özrünü diledim. ulan adem ulan adem napıyosun şuan çok merak ediyorum.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.