gülümsemek

#yaşam 

bazı insanlar çok güzel gülümsüyor ya da biz onu çok güzel gülümserken görüyoruz. bilmiyorum. bir süre önce yemek yediğimiz beyefendi gülümsedi. tüm yüzü gülümsedi. gözleri yüzünden daha çok gülümsedi. öylece kaldım, sonra senin gülüşüne dolanayım dedi beynim, ne güzel gülümsüyorsun. karadenizli arkadaşlarım sayesinde karadenizli gibi düşünmeye başlamış olmam bile aklımın aklını karıştıramadı. karşımda sanat eseri duruyordu. alıp duvara asabilirdim. yeni bir akım sayıp peşinden gidebilirdim. yeni bir inanç sistemi olabilirdi o. beynimin içinde gülümsemeye devam edebilirdi. her sabah vücudumdan çok sonra uyanan beynimin ilk karşılaştığı şey olabilirdi, uyurken aklıma gelen son şey olabilirdi. bir rutin belirleyip günde 12 kez karşılaştığım şahane bir manzara olabilirdi. böyle dediğim insanlar aşık olmuşsun dediği an hemen kaçıp gittim çünkü olamam şimdi, halim yok ama adamın yüzü beynimde gülümsemeye devam ediyor.

sonra düşündüm, onun gülümsemesini herkes öyle mi görüyor diye. belki ağzı burnu yamuluyor gülümserken, belki o kadar parıltılı, ışıklı, renkli değil ama bana öyle geliyor. bilmiyorum. başka bir gözle bakıp yine o gözle görmekten korkuyorum.

sonuçta bazı insanlar güzel gülümsüyor. keşke öyle yapıp akıl karıştırmasalar. karışıyor çünkü.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.