çocuğun başına gelebilecek en kötü durumlardan biridir. aileler eğer çocuklarına iyi bir gelecek hazırlamak istiyorsa, bunu, ona her istediğini vererek ve başına gelecek her şeyden koruyarak yapamaz. aileler genellikle çocuğun aklını ve iradesini kullanmasına izin vermezler çünkü bunun onu yanlış yola sevkedeceğini düşünür. haklıdırlar da fakat çocuk yanlış yapmadan doğruyu nasıl öğrenecek? daima çocuğun başına durup da ona yol gösteremezler ki. bazı aileler çocuklarının çalışmasına bile izin vermiyor küçüktür diye. sonra çocuk tembelliğe ve hazırcılığa alışıyor. her şeyi ailesinden bekliyor ama onların verdiklerine ve dolayısıyla ortadaki emeğe, sonuç olarak da ailesine kıymet vermiyor. onları köle olarak görüyor. işi bitince de onları bir kenara atıp gidiyor.

aileler genellikle böyle yaptıktan sonra bir de kabiliyetsizliği için çocuğa kızmaya başlıyorlar "sürekli yanlış yapıyorsun, her şeyi bana sorma, bir şeyi de kendin akıl et, ne kadar şöylesin, böylesin" diyerek. kişi bunu sürekli işitince de hata yapmaktan korkmak durumu başlıyor. ayrıca sürekli ilgiye alışmış olduğu için insanlardan ilgi bekliyor ve bunun için çırpınıyor. çoğu zaman dışlanıyor ve bu durum da özgüven eksikliğine neden oluyor. zaten tembelliğe alışmış olduğundan hayat şartları zor gelmişken, bir de bu eklenince hayattan kopuyor. sonuç olarak da çocuk bu sorunları düşünüyor ve bir suçlu arıyor. devamı tahmin edilebilir zaten. bir süre sonra doğru da olsa, yanlış da olsa ailesinin dediğini yapmak istemiyor çünkü kendini kanıtlaması ve ayakları üstünde durması gerektiğini düşünüyor.

ailelerin görevi çocukları hayata karşı hazırlamaktır, onları hayattan korumak değil. zira insan zorluk ve sıkıntı çeke çeke güçlenir. onu bu şekilde yetiştirmek diyaliz makinesine bağlı yetiştirmek gibidir. diyaliz makinesine bağlı birinin fişini çekince ne olacağını da hepimiz biliyoruz.
devamını gör...
başına bir şey gelir düşüncesiyle hayatı deneyimlemesine müsaade etmeyen ve çocuğun her işini ailesiyle halletmesini bekleyen ebeveynlerdir.

aile çocuğunu korumalı, arkasında durmalı ama her anını kontrol etme çabası içinde olmamalıdır. bu şeklide çocuk, kendine güvenilmediğini düşünüyor, yönetilmeye zıt bir karakteri varsa başka sorunları da beraberinde getiriyor ve ileride yalnız kalacağı zamanlar başına gelebilecek durumlar karşısında fransız oluyor.

her ailenin olması ve bilinmesi gereken sınırları vardır, ama hiçbir evlat hayatının çevresinde örülmüş duvarları memnuniyetle karşılamaz.

(bkz: o kendini biliyor)**
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar