aniden çöken gelecek kaygısı

bir insanın gelmesine dairse umutsuzluktan öte huzursuzluk oluşturandır. bizim oğlanın bir arkadaşı var, ne zaman görsem gıcık oluyorum çocuğa. çok konuşmayı sevmeyen bana samimi davranmak ayağına yapmadığını bırakmıyor...
devamını gör...
sadece henüz ana/babanın kanatları altındayken tatmadığımız bir duygu... bir kere hissedilince her yaşta, her dönemde katlanarak artıyor. gelecek kaygısı adeta geleceği kaplıyor; an'ın, esnanın önemi kalmıyor, gülüşler bir tedirginlikle yarım kalıyor, sıkıntı basıyor, uyutmuyor...
ne para, ne mevki, ne arkadaş ne de dost zihnimizde şimşek gibi ansızın çakan kaygıyı ortadan kaldırmıyor...

(bkz: anksiyete)
devamını gör...
yaşın ilerlemesiyle ortaya çıkan kaygıdır. artık gezip tozmak, sorumsuzca davranmak kişinin vicdanında kötü bir his bırakıyordur. kişi ailesine yük olmak istemiyordur. üniversite okuyorsa kendi ihtiyaçlarını kendisi karşılamak istiyordur.
devamını gör...
genellikle üniversite son sınıfta ortaya çıkan iç karartıcı duygu.

üniversite biterken hiçbir şeyden mutlu olmuyordum. sürekli işsizler ordusunu düşünüyordum. bursum kesilecek, indirimli akbilim elimden alınacak, hiç yemesem de iki liralık yemekhane yemeğim olmayacaktı.
aile evine geri mi döneceksin, olduğun yere mi yerleşeceksin, mezun oldun diye ailenden para istemeyecek misin falan filan.
devamını gör...
oysa laik ve çağdaş bir rejimde yaşıyoruz. diğer taraftan da şeyhler ve ehli sunnet alimlerimizin " dünya boştur, ahirette her şeyin olacak" tesellileri de olmasa ,kökten kafayı sıyırmıştık.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar