atiyi karanlık görerek azmi bırakmak

bir insanı, bir milleti, insanlığı uyandırmak için en güzel şiirlerden biri.

atiyi karanlık görerek azmi bırakmak...
alçak bir ölüm varsa, eminim, budur ancak.
dünyada inanmam, hani görsem de gözümle.
imanı olan kimse gebermez bu ölümle:
ey dipdiri meyyit, "iki el bir baş içindir."
davransana... eller de senin, baş da senindir!
his yok, hareket yok, acı yok... leş mi kesildin?
hayret veriyorsun bana... sen böyle değildin.
kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
kendin mi senin, yoksa ümã®din mi yüreksiz?
atiyi karanlık görüvermekle apıştın?
esbabı elinden atarak ye'se yapıştın!
karşında ziya yoksa, sağından, ya solundan
tek bir ışık olsun buluver... kalma yolundan.
alemde ziya kalmasa, halk etmelisin, halk!
ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!
herkes gibi dünyada henüz hakk-i hayatın
varken, hani herkes gibi azminde sebatın?
ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
ümide sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
me'yus olanın ruhunu, vicdanını bağlar
lanetleme bir ukde-i hatır ki: çözülmez...
en korkulu cani gibi ye'sin yüzü gülmez!
madam ki alçaklığı bir, ye's ile şirkin;
madam ki ondan daha mel'un daha çirkin
bir seyyie yoktur sana; ey unsur- iman,
nevmid olarak rahmet-i mev'ud-u hudâ'dan,
hüsrana rıza verme... çalış... azmi bırakma;
kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...
sesler de: "vatan tehlikedeymiş... batıyormuş!"
lakin, hani, milyonları örten şu yığından,
tek kol da yapışsam demiyor bir tarafından!
sahipsiz olan memleketin batması haktır;
sen sahip olursan bu vatan batmayacaktır.
feryadı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.
feryad ile kurtulması me'mul ise haykır!
yok, yok! hele azmindeki zincirleri bir kır!
'iş bitti... sebatın sonu yoktur!' deme, yılma.
ey millet-i merhume, sakın ye'se kapılma.

mehmet akif ersoy
devamını gör...
mehmet akif ersoy'un müthiş şiiri..

atiyi karanlık görerek azmi bırakmak...
alçak bir ölüm varsa, eminim, budur ancak.
dünyada inanmam, hani görsem de gözümle.
imanı olan kimse gebermez bu ölümle:
ey dipdiri meyyit, "iki el bir baş içindir."
davransana... eller de senin, baş da senindir!
his yok, hareket yok, acı yok... leş mi kesildin?
hayret veriyorsun bana... sen böyle değildin.
kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
atiyi karanlık görüvermekle apıştın?
esbabı elinden atarak ye'se yapıştın!
karşında ziya yoksa, sağından, ya solundan
tek bir ışık olsun buluver... kalma yolundan.
alemde ziya kalmasa, halk etmelisin, halk!
ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!
herkes gibi dünyada henüz hakk-i hayatın
varken, hani herkes gibi azminde sebatın?
ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
ümide sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
me'yus olanın ruhunu, vicdanını bağlar
lanetleme bir ukde-i hatır ki: çözülmez...
en korkulu cani gibi ye'sin yüzü gülmez!
madam ki alçaklığı bir, ye's ile şirkin;
madam ki ondan daha mel'un daha çirkin
bir seyyie yoktur sana; ey unsur- iman,
nevmid olarak rahmet-i mev'ud-u hudâ'dan,
hüsrana rıza verme... çalış... azmi bırakma;
kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...
sesler de: "vatan tehlikedeymiş... batıyormuş!"
lakin, hani, milyonları örten şu yığından,
tek kol da yapışsam demiyor bir tarafından!
sahipsiz olan memleketin batması haktır;
sen sahip olursan bu vatan batmayacaktır.
feryadı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.
feryad ile kurtulması me'mul ise haykır!
yok, yok! hele azmindeki zincirleri bir kır!
'iş bitti... sebatın sonu yoktur!' deme, yılma.
ey millet-i merhume, sakın ye'se kapılma.

mehmet akif ersoy
devamını gör...
türkçe olimpiyatlarında gürcü bir genç kızın okuyarak, birincilik aldığı şiir;

ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
ümide sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
devamını gör...
işte benim de hastası olduğum şiir. buyrun;

atiyi karanlık görerek azmi bırakmak

âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak...
alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.
dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle.
imânı olan kimse gebermez bu ölümle:
ey dipdiri meyyit, 'iki el bir baş içindir.'
davransana... eller de senin, baş da senindir!
his yok, hareket yok, acı yok... leş mi kesildin?
hayret veriyorsun bana... sen böyle değildin.
kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?
âtiyi karanlık görüvermekle apıştın?
esbâbı elinden atarak ye'se yapıştın!
karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan
tek bir ışık olsun buluver... kalma yolundan.
âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!
ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!
herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın
varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?
ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!
azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
me'yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar
lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez...
en korkulu câni gibi ye'sin yüzü gülmez!
mâdâm ki alçaklığı bir, ye's ile sirkin;
mâdâm ki ondan daha mel'un daha çirkin
bir seyyie yoktur sana; ey unsur- îman,
nevmid olarak rahmet-i mev'ûd-u hudâ'dan,
hüsrâna rıza verme... çalış... azmi bırakma;
kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...
sesler de: 'vatan tehlikedeymiş... batıyormuş! '
lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,
tek kol da yapışsam demiyor bir taraftan!
sâhipsiz olan memleketin batması haktır;
sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.
feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...
uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.
feryâd ile kurtulması me'mûl ise haykır!
yok, yok! hele azmindeki zincirleri bir kır!
'iş bitti... sebâtın sonu yoktur! ' deme, yılma.
ey millet-i merhûme, sakın ye'se kapılma.

mehmet akif ersoy
devamını gör...
--- alıntı ---

âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak...
alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.

...
ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!

...
sâhipsiz olan memleketin batması haktır;
sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.


--- alıntı ---
devamını gör...
yahya kemal beyatlı merhum ben mazi de yaşayan bir atiyim demiştir.

bu şiir de ati ve mazi'nin birbiri ile ne kladarda ilintili ve birbirlerinin vazgeçilmez olduğunun göstergesidir.

öyle zort diye eskiye dair ne varsa bir gece de çağdaş olunmaz. insanoğlu bile hafıza kaybı yaşadığında beyni sıfırlanıyorken sen bunu medeni bir devlet olduk diye bize yutturamazsın efendi.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar