babanın ağlaması

çok nadir görülen belkide sadece bir defa görebileceginiz ananızı aglatan bir durumdur. büyük ihtimal ölümlen beraber gelen gözyaşŸlarıdır. bu gözyaşŸlarını görüncede ulan biz bu zamana kadar aglamıyormuşŸuz dedirtir.
devamını gör...
öyle bir durumdur ki. bazı insanlar ölene kadar bu durumla karşılaşmazlar. ama karşılaşan insanlar içinde çok tahrip edici bir kuvveti vardır, özelliklede belli yaş aralıklarında insana daha çok koyar.
devamını gör...
kesinlikle tecrübe edilmemesini önerdiğim bir durumdur. atom bombası kadar tahrip gücü yüksektir. nedenini bilmeseniz dahi babanızı o haliyle görmeniz dağılmanıza yeter.

böyle durumlarda dizler çözülür yürek dağlanır. içinizi tarif edilemez bir hüzün kaplar. muhtemelen bu meselenin ardından bir depresyona girersiniz. babanıza olumsuz haber vermeye korkar kalbini kırmamaya muazzam gayret gösterirsiniz. keşke anam hergün ağlasa da babam bir kere ağlamasa dediğim olmuştur.

bir kere gördüm bir daha görmeyi kesinlikle istemem.
devamını gör...
"babanın ağlayamaması" ndan daha iyi bir durumdur kanımca..
ağlamak iyidir çünkü!
daha iyi görebilelim diye gözlerin camlarını ara sıra yıkamak gerekir..
babam ağlıyorsa eğer; ve gözlerinin camlarını temizliyorsa bana onun adına gurur duymak, mutlu olmak düşer!
devamını gör...
o güne kadar karşınızda adeta kapı gibi duran, direncin sembolü olarak görülen babanın gözlerinden yaşların süzülmesi hayli vurucudur. sebebi ne olursa olsun, metabolizmasını sarsar kişinin. olay görüldüğünde, en az baba kadar duygulanmak kuvvetle muhtemeldir. bu durumda yapılacak en güzel şey, babanın boynuna sarılıp hıçkırıklara eşlik etmektir.
devamını gör...
erkek ki çaresizlikten hoşlanmayan insan türüdür. çaresiz kalmadan gözyaşı dökmeyendir.
baba ağlıyorsa, ana çoktan ağlamıştır.
baba ağlıyorsa evlat çok önceden ağlamıştır.
baba ağlıyorsa söz bitmiştir.
baba ağlıyorsa..
baba ağlıyorsa olay bitmiştir.
devamını gör...
sulugözlü olanı pek görülmez babanın,iradeleri bu hususta hep sağlamdır.duygusal da değillerdir pek fazla,olanı varsa da çok belli etmez.bu yüzdendir ki göremezsiniz babanın ağladığını öyle sık sık.eğer ağlıyorsa baba gerçekten ağlanılacak bir şey vardır ortada.çekilir bir köşeye herkesten uzak,hıçkırıklardan mahrum bırakarak kendini ve gözünden akan yaşların çoğunu içine akıtarak,ağlar sessizce... çoğumuz gözlerinden ancak anlayabiliriz ağladığını çünkü görmemişizdir ki.onu da saklayamadığı içindir çünkü gözler şişer,kızarır asla yalan söyleyemezler bunu o da bilir.bildiği halde ağlıyorsa gerçekten ağlanacak bir şey vardır ortada.
devamını gör...
1999 da arkadaşı depremde feci bir şekilde ailesiyle vefat edince ilk defa vuku bulan hadise.babanın ağlaması...dedenin öldüğünde yanımızda değildi o yüzden bilmiyoruz ama arkadaşının ölümünde ağlaması bize bir ömür yeterdi heralde..
devamını gör...
hayatımızın akışını değiştirecek akraba kazığı * yediğimizde yirmi üç yıllık emeği, dükkanı, arabası bir kalemde heba olan yiğit babam tevekkül etti, Allah a havale etti ve ilk defa yanımda gözyaşlarına, hissiyatına hakim olamadı ağladı...

hemde hıçkırarak...

ilk ve inşallah son olacaktır. yüreğimin bıçaklandığını hissederek vakıf olduğum bu hazim tabloyu sessiz bir ketum yemini ile paylaşmadık ikimizde...

babaların yüreği daha yufkadır lakin, sorumluluğundan gözyaşı yollarını gizliden ve içine akacak şekilde dizayn edilmiştir sanki...

devamını gör...
bir evladın başına gelebilecek en kötü olaylardan yalnızca biridir..

sınav stresi derken, sevgilinin senden soğuması derken, maddiyat derken bir gece olur.. ansızın..

sınav stresi senin sen olmanı engeller, babanın işlerinin kötülüğü senin dünyanı karartır ama gene de birşeylerden zevk alırsın mutlu olmaya çalışırsın eğlenirsin hayatı boşlarsın hafif. taa ki..

bir gece nedensiz bir şekilde uyanıp mutfağa gitmek isterken mutfağın kapısının kapalı olduğunu görürsün açmak istersin ama açmassın sadece sesi dinlersin içerden bir ağlayış sesi duyarsın. o an gelir herşey silinir aklından. ne kadar kötü durumda olduğunu anlarsın. bişeyler yapmak istersin elinden gelmez. babanın bütün sıkıntılarını tek başına yapa yalnız kimseye göstermeden kendi içinde yaşadığını ve o hayattaki en kötü şeyi yaşarsın.

"babanın ağlaması"

bütün bildiklerin silinir, bütün tabular yıkılır o an başından aşağı kaynar sular dökülür. geriye bir adım atarsın ayaklarından saç diplerine kadar bir ürperti girer vücuduna, o geniş o sıcak evin aslında ne kadar dar ve soğuk olduğunu anlarsın nutkun tutulur. balkona çıkarsın nefes almak istersin o yıkılmış psikolojiyle sende ağlarsın. nasıl olur diye ? hayatta en güvendiğin insan en güçlü dediğin insanın hıçkırıklarını, burun çekişini, titrek sesini duymuşsundur çünkü. o adamın sabah çıkıp akşam eve geldiğinde o yüzündeki sıcak gülümsemeyi görüp, bugün çalıştın mı oğlum ? dediği an sen daha bitersin. gel bakıyım buraya dediğinde direk yanına gidersin. gün geçer birşeye ihtiyacın olur para istemek istersin ama utanırsın. gidip annenden istersin annen sana olumsuz yanıt verir. gidip o dev adamdan para istersin kıvrıla kıvrıla içten içe ağlaya ağlaya. herşeye rağmen al evladım bu kadar var der sen olduğun gibi yerin de donup kalırsın. ya yok baba boşver çokta önemli değil zaten diyip kaçarsın direk ordan. çıkarsın gene balkonuna bir sigara yakarsın gene ağlarsın bu duruma o dev adamın o büyük kalbini görürsün. ne kadar asil bir insan olduğunu görürsün. sabah uyanırsın ve baş ucuna bırakmıştır baban parayı. kahrolursun kendinden nefret edersin utanırsın. bütün aksilikler bir yana, o dev adamın minik ve hassas kalbini düşünürsün. eve geldiği an suratındaki o mutluluğu görürsün. hayat ne kadar boktan dersin. hep onun gibi olmak istersin. ona benzemek istersin hayatta idol olarak gördüğün tek adamı düşünürsün. o adamın kalbini, o adamın gücünü, o adamın içinde bulunduğu durumu, o adamın gözyaşlarını. o adamın ne kadar güçlü olduğu aklına gelir. bir işe başlayacakken ilk o aklına gelir ilk o babanın ağladığı an gelir aklına. daha hırsla yaparsın bir aksilik çıkar o işi başaramassın kahrolursun kendine yediremessin. hayattaki acımasızlığı düşünmek seni derin duygulara gark eder.

günler geçer haftalar geçer. o yaşadığın berbat an aklından silinmez. gidip sorarsın baba işlerin nasıl ? diye her zaman ki cevabını verir sana.. "allaha şükür be evladım" der.. sen batarsın. o mutfağın kapısındayken duyduğun ağlama sesi sana megafonla dinletilirmişçesine kulaklarına işler beyninde yankılanır. o iğrenç sesi anı silmek için elinden gelen herşeyi yaparsın. belki de o an senin hayatının dönüm noktası olur birşeylerin farkına varıp kendini silkelersin neyle uğraşıyorsan onunla daha çok uğraşırsın hırs yaparsın.. ta ki yıllar geçer ve artık sen ailene katkıda bulunursun babana destek olursun. sırf bir daha o dev adamın o duruma düşmemesi için elinden gelenin en mükemmelini yaparsın..

seni çok seviyorum baba..
devamını gör...
umudun yittiği andır. o dimdik duruşuyla, gönlünde biriktirdiği hüznüyle ağlamamıştı bugüne kadar. o ağlarsa sanki tüm çözüm yolları bitmiş gibiydi. muhkem bir sığınaktı ağlamayan gözlerinin ardındaki bakışlarıyla. o, sahiplik duygusunu barındıran bakışlarıyla hep var oldu. en çok o üzülüyordu, ama hiç ağlamıyordu. belki de annem şahit oluyordu gözyaşlarına. biriktirdiği gözyaşlarıyla, ağarmış saçlarıyla ölümün pençesindeyken ilk gözyaşlarına şahit oldum. öleceği için değil, çocukları için ağlıyordu. ağlamayan tek insan gideceği için. babanın ağlaması çaresizliğin resmidir.
devamını gör...
önce iç çeker, dudaklar titrer...
yanındayken "o anı" sana yaşatmamak için direnir, direnir..ama bi anda gözyaşları bendini aşar, akmaya başlar..
sesi titrektir, nefes alışı kesik kesik...

bi an saklamaya çalışır, ama saklanamayacak kadar büyüktür "o an".
teselli vermek için sen dudaklarını ısırırsın, bişeyler söylersin anlamlı, anlamsız...

en zor anlarda bile hep dik durmuş, kimseye birşey hissettirmemiş birinin, teslimiyetini görürsün "o anda", için acır...

"baba" olmanın ne demek olduğunu, "baba"nı ağlarken görünce anlarsın.

büyürsün o anda.

sıralama değişmiştir artık.

artık sen öne geçer, tüm zorluklara göğüs germeye başlarsın, babana göğsünü siper ederek.

anneler ağlar, dokunmaz insana, acıtır biraz...

ama babalar ağlayınca, böğrüne tekme yemiş gibi savrulursun, darmadağın olursun.
devamını gör...
insan merhamet ve hoşgörü gibi naif huylarını anneden alırken cesaret direnç gibi kudretli özellikleri babadan alır. ancak güç ve kuvvet timsali babanın ağlaması insanı gerçekten derinden sarsar.allah kimseye göstermesin.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar