başarısızlığı hissetmek

bir atlet, koşŸmaya hazırlandığŸında yalnışŸ çıktığŸını hissettiğŸi anda kaybeder. yanlışŸ çıkmasa bile. o yüzden bir yazıyı yazarken, o yazının başŸarısız olacağŸını hissettiğŸiniz zaman, sürrealistliğŸi bırakıp o yazıyı yazmamalısınız. siz hissederseniz başŸarısız olacağŸınızı, yazdığŸınız eller, çizdiğŸiniz harfler, kurduğŸunuz cümleler de hisseder. o duygu o yazıya yansıdığŸı zaman, yazıyı bitirip okuduğŸunuzda başŸarısızlığŸı görürsünüz, iliklerinize bir soğŸuk gibi işŸler.

o soğŸuk, onu okuyanların damarlarına girdiğŸi zaman, tüyleri diken diken ettiğŸi zaman o yazı kağŸıda nakşŸedilmişŸ mürekkepten fazlası değŸildir artık. o mürekkep ve o kağŸıt senden hesap soracaktır, yazılan her harf uykularında seni saracaktır artık. işŸte o harfler seni sardığŸı zaman hissedeceksin realiteyi, nefessiz kaldığŸında anlayacaksın, her harfin ızdırabını.

kaybedenlerden olma.
devamını gör...
alanını daraltıp da konuyu okul başarısına indirgersek,ki işin kolayını seçmiş oluruz, korfez ulkeleri monarşileri dersinde girdiğim sınavı geçememekle dibine vurduğum histir, zira 22 yıllık okul hayatımda ilk kez bir sınavdan kalmışımdır. kaderleri birbirine bu kadar benzeyen ülkeleri birbirinden ayırt etmek konuyla bu kadar intensiv yüzleşen bi öğrenci için oldukça kafa karıştırıcıdır. her ne kadar bütünlemesinde iyi bir notla geçmişsem de içime oturmuştur o his.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar