atilla atalay

1 /
--- alıntı ---

-“mizah dünyamızın efendi yazarı” tanımı yapılmış senin için. sen mizah yapanların hep tırnak içinde yırtık olması gerektiğiyle ile ilgili önyargıya ne diyorsun? efendi olmakla ilgili derdin var mı ?

- valla benim tanıdığım hemen bütün mizahçılar sinsi bir şekilde oturup etrafı gözetlerler, sessizlikleri ondandır. bunu “efendilik” olarak tanımlamak her zaman çok da doğru olmayabilir.

-ya da şöyle sorayım: yeni tanıştığın insanlar senden komik şeyler anlatmanı beklediğinde ne hissediyorsun?

-çok sinirlenirsem mesleği gassal olan insanları örnek vererek “insan her zaman yıkayacak bir ölü bulamayabilir. o zaman durduk yere birini öldürüp yıkamaya kalkışması anlamsız olur” diyorum. kısa bir ölüm sessizliği oluyor.

--- alıntı ---