ayrancı

1 /
Çankaya'nın en huzurlu semti desem abartmış olmam diyerek bir tanım yapmış olayım.
Kendime karşı dürüst olma sözü vererek gözlerimi kapattım ve 40 yaşında, 50 yaşında ve sonrasında nerelerde olacağımı hayal etmeye çalıştım.
Açıkçası daha cool şeyler olmasını isterdim ama 60 yaş ve sonrasında ben kendimi Ayrancı'da buldum.
Bir apartmanın giriş katında yapayalnız yaşıyorum, bahçede yirmiye yakın kedim var ama komşular durumdan hiç şikayetçi değil çünkü Ayrancı böyle bir yer.
Sabahları gazete almaya diye çıkıp, Tunalı Hilmi'ye ya da Kızılay'a doğru bir tur atıp geri dönüyorum.
Bazı vakitlerde Gökçek başkanla parkta karşılaşıp selamlaşıyoruz.
Bazen de eski sevgililerim uğruyor, nedense hâlâ bu şehirde kalmışlar benim için olmadığı çok açık, bir kaç edebiyat sever dostum var cuma akşamlarını da onlarla geçiriyorum.
Çoğu zaman şişe şişe kavaklıderenin dibini görüp kendime sövüyorum,ertesi gün de affet Allah'ım diye tövbe ediyorum.
Sözlük o güne değin devam eder umarım,kendimi okuyup yine kendime gülme şansım olur.