bir delinin karalama defteri

164 /
kuşlar bir şeyler fısıldadı bugün kulağıma.. uzaklarla ilgili bazı haberler getirdiler.. insanlarla ilgili bazı sırlar verdiler bana..
ama bunları sadece bana söylediler... sır... kimselere söylememeliyim... kendime bile...
onları buraya yazarsam kimse duymaz ama... kendimden de saklamış olurum hem... o okumaz burayı zaten..
dediler ki; aslında, mesafe, uzaklık diye bir şey yokmuş..
mesela istesek, durduğumuz yerden bile çok uzaklarda, yardım isteyenler için bir şeyler yapabilirmişiz..
ellerimizi şöyle semaya doğru açıp içimizden yakararak, içten dua ederek, onlar için yardım dileyerek onlara yardım edebilirmişiz..
işte mesafeler o zaman kalkarmış, çünkü bu yakarışlarımız arş'a kadar yükselirmiş..
haydi çabuk öyleyse.. ellerimizi semaya doğru kaldıralım..!!.. dua etmeye başlayalım hemen..!!..
sen.. sen, evet sen.. gel bakim.. (çaaaat)* bugün canımı çok sıktın..
ben kendi kolunu kanadını kıran birisi olabilirim, her yerim yara bere olabilir ama sen kendine dikkat et.. bir delinin canı, başkaları bir otun peşinde yardan uçarken yanar.. başkaları tehlikeye koşarken..
hoş.. bir deli için başkası da yoktur.. yakındır herkes, çok yakındır..
belki kendisidir başkası..
o değişik, tuhaf cam parçasına baktığımda gördüklerim beni çok korkuttu...ürperdim.. çok garip şeyler gördüm onda..
meğerse ona "ayna" deniyormuş.. ona bakan kendini görüyormuş..
ama ben ona baktığımda bir değil, birden çok yüz gördüm.. diğer gördüklerim kimlerdi? ben hangisi idim onlardan??
ayrıca kişinin kendini görebilmesi için illa ki aynaya mı bakması gerekiyor?
ayna olmadan da görebiliyorum ya ben kendimi..
kanatsız çocuk olur mu?
oluyor azizim oluyor.. okul önündeki çöplerde hiç mi başka alemden, uçuran kokular salan kanatlar görmedin..
sonra da memlekette insan neden uçamıyor..
uçak mı.. hahahahahah.. geçen tecrübe ettim de, anladım ki, o bir süründürücü.. hem de hazır.. pratik..
ne gerek var uğraşıp uçmaya..
bazen etrafımdaki herkesin delirmiş olduğunu düşünüyorum, aralarında bir ben kaldım akıllı olan..
ama çok güzel akıllı numarası yapıyor git bile kanıyordum neredeyse..
kendimi bir yerlerde unutuyorum bazen, unuttuğumu da git hatırlasam unutmuş olmam..
o da farkına varmıyor unutulmuş olduğunun, ama beni hatırlıgit de gelip sormuyor bana neden beni unuttun git peşimi de bırakmıyor..
elimde öyle bir formül var ki.. herkes bunun peşinde.. her yerde bulunabilir ama öyle bir formül ki insan bazen aramayı bulamıyor.. bazen onu buluyor ama yapamıyor.. bazen de yapıyor ama sonuç elde edemiyor.. bazen de sonuç elde ediyor ama kullanamıyor..

kullanmayınca kötüye gidiyorsun.. kullanmaya çalışsan böyle garip içinden çıkılmaz olaylar.. kullanabilsen yan etkisi yok fakat..

ne edeyim ben bu formülü..