bir evlilik kurtarma formülü olarak çocuk yapmak

1 /
kurtarılmaya çalışılan evlilik zaten çoktan bitmiştir. ne zamana ihtiyaç duyar ne çocuğa. çocuğu olmasına rağmen boşanan çiftler var, onları ne yapacağız?

bir şeyin kafada bitmiş olmasına çare bulamazsınız. ki gerek de yoktur. boş yere bir canlının daha hayatını kandırmaktan öteye gitmez. yok efendim çocuğun olsun sana bağlanır, yok efendim çocuk sesi iyi gelir falan... geçin bunları anam.
doğmamış çocuğun koca bir ömürlük hakkına girmekle eş hadise.

bu aklı vereni, bu akla uyanı, bunu normalleştiren ve var eden toplumu da konuşmayı gerektirir ancak sınanmak istemediğim toplara girmiyorum....
zalimlik.

o çocuk da sevgi dolu veya hiç olmazsa anlaşabilen bir anne babayı hak ediyor. göz göre göre onu ateşe sürmek yalnızca zalimlik. tamam senden tek hücre ayrılıyor olabilir ama ruh üfleniyor sonrasında, o da bir ömür yaşıyor falan. yapmayın, allah korusun.
magazin haberlerinde gördüğümüz kadarıyla artık devir değişti. Önce sevişiyorlar sonra gebelik testi yapıyorlar pozitif çıkarsa evleniyorlar. evliliği kurtarmanın yanında evliliği gerçekleştirmek için de çocuk yapmanız yeterli olacaktır. günahı da boynunuza dolarsınız elbette seçenek çok.
evliliğe katlamak için bir neden bulmaktır.

mesela çok sorunlu bir işte çalışıyorsan işini değiştirmek istersin. fakat eğer maaşı iyiyse bir şekilde katlanırsın.
veya oturduğun evi beğenmiyorsundur, belki komşularla büyük sorunlar vardır. fakat muhiti iyi olduğu için katlanayım dersin.

işte yürümeyen evliliğe bir şekilde katlanmak için çocuk yaparlar. çocuk olduktan sonra boşanmak zorlaşacak, çocuk evliliğin tutunacak dalı olacak, iki taraf birbirine mecburen katlanacak.
doğru mu? kesinlikle değil.
eğer evlilik yürümüyorsa tam tersi çocuk yapmadan önce boşanmak lazım. kendinize acımıyorsanız çocuğa acıyın.