çayı şekersiz içmek

1 /
10 senedir yaptığım. Kahveyi de şekersiz içiyorum. Sütü de. Şekerden bağınızı kopardığınızda ne kadar yapay bir şey olduğunu anlıyorsunuz. Dedi bir tatlı canavarı.
2018 yılında askere gittiğimde hem şekeri hemde ekmeği bıraktım. ama o yıla kadar nasıl bir şeker tüketimi var siz düşünün mama kaşığıyla 1,5 ölçek atıyordum. demli çay içiyorum, bir demlik çay tüketiyordum. sonrasında nasıl bir psikoloji içine girdiysem bıraktım o gün bu gündür ne çaya ne kahveye şeker atmıyorum resmen arındım.
Çay geldiğinde araya bir yere "şeker kalsın" , "ben şeker kullanmoorom" vb. cümlelerin iliştirilmesine sebep olan durumdur. Çayı şekersiz içen her fırsatta bunu vurgularken, çayı şekerli içenlerin de eğer ortada şeker göremezlerse "ben şekerli içiyorum!" çıkışı ve tribi de az uz bir durum değildir.
birden bire değil, zamanla ve bünyeyi alıştırarak yapılması gerekli içme şekli. bu tür, düzenli ve sık şekilde yapılan şeylerin veya yeme içme adetlerinin bıçak gibi keskin şekilde manevralara maruz kalmasındansa, yavaş yavaş bünyeyi alıştırarak yapmak hem alışma sürecini kısaltıp, vücudu hazırlamak için daha uygun bir zemin olmakla birlikte, cayma işlemini daha aza indirgeyecektir. ben çayı çok ciddi ve hatırı sayılı bir şekilde içerdim. birkaç senedir bıraktım şükür. ama süreci yavaş yavaş, sindirerek ve aceleye getirmeden, içselleştirerek yaptım ve bu şekilde başardım. başlarda şekeri özellikle keyfi olarak içtiğim zamanlarda çayın içine değilde dışarıdan bir tatlandırıcıyla ağzımı tatlandırarak içer fakat kahvaltıda yine de az da olsa çayı tatlandırarak içerdim. kahvaltı kısmı beni fikri olarak zorlayan kısım oldu fakat onu da yine idman yapmak suretiyle kısa sürede bitirdim. birkaç senedir çay, filtre kahve, türk kahvesi gibi içecekleri hiçbir şekilde şekerli kullanmıyor, sade ve sek içiyorum. tadını bu şekilde alabiliyor ve zevkine bu şekilde ermeye çalışıyorum.
10 yılı aşkın süredir yaptığım eylem. şekersiz yıllarım geçip gitti. tatsız değil de böyle bir yavan gelmişti başlarda. sonra karatay'a bağladık gittiği yere kadar.
şu küçücük ayrıntıda bile bu kadar sebat ederken, kendi geleceğimle ilgili hayati konularda acze düşmem konusu can sıkıcı. tabi bu sizi hiç ilgilendirmez.
yaklaşık 1,5 aydır tecrübe ettiğim olay. "off çayın asıl tadı şekersiz alınır abi, şekerli içenler şerbet içiyor resmen çay değil o" klişelerinin tümünün altını çiziyor ve ekliyorum; çay gerçekten çok lezzetsiz bir içecek. şekerle yine iki bardağına tahammül edebiliyordum şekersiz bir bardağı zor bitiriyorum. ama anlamsızca yine şekere dönmüyorum. Bakalım Allah hayırlısını versin.