çerçeveye bakınca adam sanırsın adama bakınca çerçeveye acırsın

1 /
Dış görünüşe hüsn-ü zan ile yaklaşıldığında, iç görünüşün görünen çirkin yüzünden ötürü, "vah benim hüsn-ü zan'ıma" denilesi bir durumdur.
İnsanız ya, tanıdığımız ya da tanıdığımızı zannettiklerimizi dışardan bir değerlendirmeye alır, tartıp zan biçeriz. Amma Hüsn ile amma su-i ile.. bilahare, halet-i ruhiyesini keşfedip tam manasıyla tanıdıkça, zan tablosuna artılar koyar, ya da sileriz. Sonrasında o kişi öyle bir hamlede bulunur ki; işte o vakit zan tablosu "yazık benim emeğime, yetişin a komşular!" diye feryat ederken uzaktan bir türkü esiverir.; 'çerçeveye bakınca adam sanırsın, adama bakınca çerçeveye acırsın, leyli de yâr, leyli bilem var..'