dünya sözlük yazarlarının zaafları

1 /
merhametim en büyük zaafım.
çoğu zaman kandırılmaya,kullanılmaya müsait bir zaaf bu.

onun dışında, yemek yemek ve para harcamak büyük bir zaaf benim için.
geceleri çiğköfte yemek, siyah sevmek, tatlıdan vazgeçememe vs. devam ettirilebilir.
Normalde çok sakin biri olmama rağmen herhangi biri ile tartışma tarzı konularda hep bir üsten gitme .
Karşı da ki nasıl cevap verirse daha sertini verme sonra keşke kısa keseydım demem kendime .
Bir de her türlü ortama ya da selamlaşma yada muhabete yüzümde hep istemsiz hafif gülümseme gelmesi .O an beni avanak gibi hisetirmesi
Hiçbir şey.
Dünyevi arzularından ve obsesyonlarindan arınmış bir modern keşiş olarak dünya üzerinde yürüyorum. Kırılmaz ve egrilmez çınar ağacı gibi bir irade...
Pijama. Pembe renk bile olur. Ayıcıklı, çiçekli, puanlı, kareli... Hepsi benim janım janım. Yiyerim, öperim.

Bir de yanık kibrit kokusu. Parfümünü yapsalar piyasayı tek başıma kalkındırırım. Arz talep dengesi şaşar. Ekonomi tarihine adım geçer. Ama nerdee?

Söyleyeceklerim bu kadar hakim bey. Başka da zaafım yok evet.
Merhametim ve sabrım. Genelde insanlar hep burdan yıpratıyor. Ama yine de herkese hakkımı helal ediyorum. Zira rasulullah'ı (s.a.v) hakkım için cehennem kapısında ağlatmaya kıyamayacak kadar çok seviyorum.
Hayır diyemiyorum. Isyan edemiyorum. Masaya yumruğu vuramıyorum. Aman olay çıkmasın, bir şey olmasın diye hep idare ediyorum. Böyle yaptığım için de bazı sorunlar hiç çözülmüyor.
Objektif bakabilmeyi, esnemeyi,köşeleri yumuşatmayı, aslında o da şöyle düşünüyor belki diye muhatabı anlamayı ,bitaraf ve tereddütte olmayı çok önemsiyorum. Bu benim için güzel olsa da insanlar bazen beni sağı solu belli olmaz, ne yapacağı kestirilemez olarak tanımlıyor. En çok bitaraflıktan çekiyorum.