epikriz kültürü

1 /
epikriz asistanın namusudur diyen hocamı anında fularlı pipolu birine dönüştüren kültürlülük hali.

günlük olarak hastaya ne, ne için, ne şekilde yapıldı kaydı, yapılan konsültasyonların kaydı, yapılan ilaçların kaydı ne var ne yok barındırır.
Elinde epikriz raporu doktor doktor dolaşan bir annem var. Rapor mu, yok. Olayı özetleyen ve işlerin başa sarmamasını sağlayan notlarla ilerliyoruz. Bazen "malı arap faik'ten aldım..." repliğinden arap faik'in kapısını çalmış gibi hissettirmiyor değil. O kağıdı/notu gören doktor artık sana ayrı bakıyor ve bir şey anlatmana gerek kalmadan sürecin ileri safhasından girişle bitiriyor. Bazen telefonda bile iş hallettiğin oluyor. Allah o yollara çıkarmasın diyelim.
bir şeffaflık, açıklık kültürüdür.

epikriz çok kısa ve net tanımıyla hekimden hekime yazılan bilgi notudur, hekimin hastasına verdiği hizmetin kapsamı ve kalitesini deklare etmesidir, yaptığı işin hesabını vermesidir. hekim bu belge ile kendisini denetime açmış olur.
belge, sadece hastaya ait bilgileri değil, aynı zamanda hekimin mesleki vizyonu, hastaya yaklaşımı, tıbbi bilgi ve becerisi çerçevesinde hasta hakkındaki kanaatlerini, hastaya ait planlamalarını da kapsar.