fesleğen kokusu

1 /
insana elinde saklama kabı ve termosla birlikte pikniğe gitme hissi yaşatan koku.

beni böyle şeylerle tanıştırmamak lazım, tüm gün karıştırır karıştırır koklarım..
dünyanın en taze kokularındandır. içine girdiği birçok şeyi güzel yapar.

ama ben ne zaman bu kokuyu duysam, sebepsiz bir hüzün kaplardı içimi, gözlerimde yaşlar birikir, ağlayamazdım, sebebi yoktu bencileyin o hüznün, ama sektirmeden her fesleğen kokusu duyuşumda... bir gün arkadaş davetinde idik, gülüş oynaş kahkahalarla geçiyordu vakit, balkona sigara içmek için çıktım, saksıda fesleğen vardı, dokundum fesleğene... elimi burnuma götürdüm ve aynı his sardı bünyemi... hüzün... ölüm geliyordu aklıma... ama nedendi? çözemiyodum... yıllar yılı kaçtım fesleğenden, makarnaya koydular reddettim, salataya doğradılar yemedim... çünkü beni hüzünlendiriyordu sebepsiz.

birgün dedemin kız kardeşinin ölüm haberini aldık ve köye gittik, kefenleme sırası gelmişti, bende odadaydım, anneannem elinde bi kaç dal fesleğenle geldi odaya, kefenin yanına fesleğen koydu... güzel koksun diyeymiş, batıl bi inanç belkide!!!

şimşekler çatkı beynimde... aklıma dedemin ölüm anı geldi, kapının kenarından meraklı ve korkulu gözlerle izlerken, biri getirip koymuştu kefeninin içine fesleğeni!. kapıdan içeri girerken burnuma doğru süzülen o fesleğen kokusuyla, sen napıyorsun burada hadi çık dışarı diye de bağırmıştı bana... nasılda severdim dedemi...

panikle dışarı çıktım, bir sırrı çözmenn garip heyecanı da vardı yüreğimde, içimi hüzünle kaplayan kokunun sebebini buluvermiştim oracıkta...

şimdi yine ne zaman fesleğen kokusu duysam ölüm gelir aklıma, bembeyaz kefenin içine sarılan ve yanına koyulan bir dal fesleğen...