hansel ile gretel

1 /
iki gardeş bunnar. anaları ölüyo. babaları her erkek adam gibi kadınsız yapamıyo üvey ana getiriyo bu masum yavrulara. üvey ana gaddar, nalet, şeytannn karekterli bir insan. çocukları o çekirdek aile ortamında istemiyo. baba da yeni karısına toz konduramıyo, çocukları ormana bırakıyo. lan bu adamı döverim ben. nese çocuklara evden çıkarkene kuru ekmek veriyo işte. onu da vermeyeydin, gaddar baba sen misin üvey, ana mı üvey be. masal bu ya, bu çocuklar ormanda babalarıynan yürürkene geriye dönebilmek için ekmeği oğrayıp doğrayıp yola atıyollar. kızım, oğlum çocumm nimetle yol mu yapılır. hangisi bilmiyom arkadan gelen kardeşin biri diğerinin yola bıraktığı ekmekleri yiyo. baba yiyesice, az dişini sık de mi, yok olur mu. sona babaları gidiyo, bunnar ormanda mal gibi kalıyollar. sona sona bir cadıya yem oluyolar duygusal anlamda hacılar. bu hans çocuu ile gretel çocuu cadının pastadan ev blöfüne tav oluyollar. hasta değiller, çocuklar. canıms lan. nese, cadı bunnarı eve hapsediyo. hangisinin aklına geliyo bilmem bu iki obez adayı velet koca pastadan evi yiyo. ev yenir mi, ev yenir miii. nese gel zaman git zaman evi yedikten sona çıkıyollar. cadı sinir küpü bir halde peşlerine düşüyor. fekat sinirden sürekli " evi betonarme yapaydım iyiydi" diyerekten çığlık atyor. buraya kadar biliyom. hansel ve gretel sona bir ara kaset neyim de çıkardı emme tutmadı. kulağıma çalınan bunnar.


tanım: grimm kardeşler'in derlediği bir alman halk öyküsü olup kitaplaşabilmiş bişidir..