Hayatında hiç kafeye gitmeyen insan

1 /
çok bir şey kaybetmeyecek insandır.
arkadaşlarla toplaşmak için gidiyoruz ama seçme imkanım olsa gitmemeyi tercih ederim.
4 duvar arasında, sıkış pıkış kalabalık içinde tıkışmanın pek bir mantığı yok.
(her ne kadar şehirlerde çok yeşil alan olmasa da) yeşilliklerde oturmayı buluşmayı tercih ederim.
ki öyle de yapmaya çalışıyorum.
en yakın arkadaşımla baş başa buluşacaksak kesinlikle bir kafeye gitmeyiz, gittiğimiz yerler vardır. keza bunun gibi bir iki arkadaşım da. kuzenimle de genelde dışarıda buluşup otururuz.
kamp sandalyesinin hakkını veriyoruz sanırım.
hayatından hiç bir şey eksilmeyecek insandır. ama eğer görüşmeye bir ciddiyet veya karşındaki insana değer verme açısından zaman geçirilecek güzel bir kafe neden olmasın ? bi caramel macihatosu içilebilir. evet
yoğun ders çalışma temposunun arasında bile gidip açık havada çay içip kendine gelme gerçekliğini pas geçen insan eylemsizliği.

sıkış pıkış, konuştuğun şeyin herkesçe duyulduğu saçma ortamlar müstesna..
Yoktur diye düşündüğüm insandır. Nasıl yani yaa bir kafede arkadaşları ile buluşup çay, kahve eşliğinde sohbet etmekten kendisini mahrum bırakan insanlar mı var yani? Yok yok olamaz...
Bir zamanlar bu başlığın kahramanı olmaya adaydım. Uzun yıllar ailemin zoruyla dışarı çıktım. Herkes beni izliyor gibi geliyordu. Sonra aştım biraz.
Şükür halimize.