hiçbir şeye üzülmeyecek gamsızlığa ulaşmak

1 /
asla gitmeyecek dediğin birini, hele ki o birini ayrılıkla değil fakat ölümle kaybetmek. işte o zaman yarım kalan aşk hayatını da yarım bırakır, eksik kalırsın. gerçekten sevdiysen tapınak keşişi gibi çekilir köşene, mutluluğu ve yakınlaşmayı ırak ederek yaşamaya çalışırsın. onun değdiği bedene başkaları değmemelidir çünkü, başkası senin nefesini bu kadar yakından solumamalı, aynı sözleri başkası tutmamalı.
böyle bir şey insani değil. "hiçbir şeye gamlanmayacağım" demek kendini kandırmaktan başka bir şey değil. bu durum alışkanlık haline geldiği zaman türlü içsel sıkıntılara kapı aralıyor. üzülün , ağlayın , çığlık atın ama içinize gömmeye çalışıp "acımadı ki acımadı ki" yalanını kendinize söylemeyin.

diğer taraftan nefsini arındırmış kimseler iseniz yine de üzülürsünüz ancak olaylara verdiğiniz tepkiler değişir. mevzu da budur zaten. olay başınıza geldiğinde verdiğiniz ilk tepki sizin kim olduğunuzu gösterir.

ben inanıyorum ki hiçbir şeye üzülmediğini söyleyen insanlar içlerinde patlamaya hazır volkan taşıyorlar. sadece içlerindeki lavın çıkış yolunu bulamamışlar hepsi bu.
Ütopyadan ibarettir, inanmayınız. Bir insan ne kadar gamsız olursa olsun bu seviyeye asla ulaşamaz. Hayat her zaman karşımıza üzülebileceğimiz bir takım olaylar çıkarır, önemli olan gereksiz yere üzülüp hayatınızdan çalmamaktır.