İnsanın kendi haline bakmadan başkasına nasihat vermesi

1 /
“Fazla tevazunun sonu vasat adamdan nasihat dinlemektir.” diyor İbni Haldun. Bu coğrafya böyle. Nuri Bilge’nin de dediği gibi; “Mütevazılık falan hiçbir zaman gerçek bir üst değer olamamıştır bizde. Bir ortamda mütevazı olmaya kalkarsanız saygı hemen azalmaya başlar hissedersiniz"
nasihat vermenin fazlasıyla kolay olması nedenli ortaya çıkan körlük tipi.

uzun zamandır en alakasız insanlardan bile zorluklara katlanmak, çünkü neden katlanamamak ve klasik rahat batması sendromuna ilişkin dinlediklerim ve susturmadıklarımı toplasam buradan köye yol olur.

insanların çoğunluğu nasihat verirken at gözlüğü takıyor çünkü. nasihat vermeyi kendilerine kutsal bir görev olarak atıyorlar, sadece kendi söylemek istediklerini tarafınıza kendilerince inceden nakletmeye çalışıyorlar. orada mevzu siz değilsiniz, mevzu sizde gördüğü bir yanlışlığı düzeltmek de değil, orada bir görev ifa ediliyor, hem siz kimsiniz ki ne münasebet...*
Eğer muhataplar hakikaten dürüst ve ahlaklı iseler sorun olmaz da birinden birinde bu yoksa gerçekten sinir bozucu oluyor. Ki bilhassa nasihat verme cüretindeki kişi.