insanın kendiyle olan ilişkisi

1 /
Ruhumuzdan başka hiçbir şeyimiz yok. o yüzden Tek umudumuz kendimizde olmalı. ilişkimiz en üst seviyede olmalı ki hayatta zorluklarla karşılaşınca başkalarına ihtiyaç duymadan üstesinden gelebilelim. yaralarımızı kendimiz tedavi edebilelim. Çünkü Herkes bir gün gider ve kalırız kendimizle başbaşa. insanın kimseleri sokmadığı o içindeki arka bahçesinde huzuru bulması kadar güzel şey yoktur.
Yalnızlığa meylim artık başkaları tarafından farkedilmeye başlandığına göre (hiç renk vermediğimi sanıyordum oysa) demek ki, kendimle aram iyi.

Yoksa niye kendimle baş başa kalmak için fırsat kollamayı bırak, fırsat oluşturmaya çalışayım? Deli miyim ben?
dönemsel kavgalı, uzak.

mesela şuan öyleyim. her şeyden herkesten uzak olmak istiyorum kendimi kapatıyorum. çekilmez buluyorum dünyadaki her şeyi ve dünyayı. sevmiyorum dünyayı, sırf yaşama sevincimi tutmaya çalışmak istediğimden sevmek için kendimi mutlu eden, var olduğumu hatırlatan şeyler yapıyorum. katlanamıyorum insanlara.

kısaca çekilir dert değil.
garip, çünkü kendim bu ara çok acele etti. aceleci olduğu için kızıyorum. hep dereyi görmeden paçayı sıvıyor. bir bakmış ki ne dere var ne köprü. hep uçurum çıkıyor karşısına. kızamıyorum, kendime. ama dırdır ettiğim doğrudur. sevgili kendim ne olursa olsun iyisini yaptın da deyip gönlünü alıyorum. kısacası herkesin kendisiyle olan ilişkisi kadar benim kendimle ilişkim.