Kendindeki gelişimi fark etmek

1 /
tartıya çıktığınızda fark edebileceğiniz gerçeklik.
gelişimin büyük kısmının yağ dokusu olarak depolanmış olması bir hayli yüksek.
son bir yıldır fotoğraflarda daha iyi çıkıyorum. poz vermeyi yeni öğrendim herhalde. bu konuda farkındalığım zamanla tavan yaptı hatta. poz verme üzerine seminer vereceğim yakında.
Herhangi bir konuda gün geçtikçe gelişim göstermek sizi o konuya karşı daha fazla hevesli hale getirir ve bir şeyleri becerebiliyor olmanın hissi muazzam bir haz verir. Çocukluktan beri bu anları kısaca bir gözünüzden geçirdiğinizde ne demek istediğimi anlayacaksınız. Bisiklet kullanmayı, yüzmeyi öğrenmeyi, müzik aleti çalmayı, araba kullanmayı öğrenmeyi bunlara örnek verebiliriz. Başlangıçta sizi zorlayan hatta vazgeçmenize bile neden olacak bu durumlarda mutlu sona ulaşmanızı sağlayan tek olgu gelişim kaydetmekten geçer. Gelişim kaydettikçe dört elle sarılır ve keyifle en iyi seviyeye kadar ulaşırsınız. Bir insanın gelişime açık olması ve kendini geliştirebiliyor olması kadar haz veren başka bir şey yoktur.
Dünya üzerindeki en güçlü hissettiren anlardan birisi olabilir. Benzer bir durumda hep verdiğin ve aşmaya çalıştığın o tepkiyi vermemek, uzun zamandır üzerinde çalıştığın bir işte daha iyi olduğunu gözlemlemek, emek verdiğin hobinde daha da ilerlediğini görmek... Kendimizi ne çok şeyde bu histen mahrum bırakıyoruz. Oysa ki hep yanıbaşımızda duran bir şey. Yalnızca az da olsa sürekli gayret içinde olmakla oluyor. Azim, sebat vs. de kardeş kelimeler tabii.

Ne demişler:
"Küçük şeyleri küçümseyen yok olmaya mahkûmdur"