kendiyle dost olmak

1 /
Güzeldir. Bir gecenin ortasında kendi kendine konuşmak, sevdiğin bir müziği dinleyerek hayallere dalmak, kendine sarılıp teselli etmek, anılara dalmak ,eski sen'in yaşadıklarını düşünmek ve yeni sen'e öğütler vermek.
kendinden değil çevresinden kaynaklanan durumdur.
sosyal bir varlığız. çevremiz var. etkileşim halindeyiz ve en duygusuz insan bile çevresinden etkilenir.
çevresi tarafından hor görülen, aşağılanan, hakarete maruz kalan kişi kendiyle dost olamaz.
ne kadar ironik değil mi?
çevresinden dışlanan kişinin kendisine daha çok yaklaşması lazım. ancak böyle olmaz.
özellikle çok yakınları tarafından (örneğin annesi, babası, kardeşi, komşusu veya en yakın arkadaşı) hoş görülen kişi kendini işe yaramaz biri olarak görür ve kendisi ile dost olamaz.
Kendimle mevzularım bitse dost olabilmeyi isterdim. Malum başkalarından pek hayır yok.

İnsan olmak istediği ve gerçek kimliği arasındaki uçurumu ne kadar kapatırsa ve dünyadan beklentilerini ne kadar düşürürse bir adım daha yaklaşır diye sanıyorum. En büyük problemlerden birisi kendimize olmayacak vizyonlar yüklemek ve başkalarından yapabileceklerinden fazlasını istemek. Kelin ilacı olsa kendine sürerdi değil mi...
İnsanın en yakın dostu kendisidir bence. İnanın bazen hayatta en çok değer verdiklerimiz bile bizi bizim kadar düşünmez. Kendisine değer vermelidir insan ama egoist olacak kadar değil. Kendisini sevmelidir önce insan ama kimseyi sevemeyecek kadar değil. Aşırı uçlarda yaşamamak lazım. Herşeyi kararında yaşamak en güzeli. Sen kendine dost olursan, çevrende dostun çok olur zaten.