koşullu sevgi

1 /
tüm sevgileri kapsayan sevgidir.
çünkü sevginin mutlaka bir nedeni vardır. "rağmen sevmek" de olasıdır. ancak görmezden geldiğiniz ne kadar çok "rağmen" olursa olsun, sevginin temelinde bir neden bir koşul vardır.
ancak bu koşul kişiden kişiye göre değişir.

örneğin ben merhamet sahibi olamayan ve insanlara parasına-makamına göre davranan kişileri asla sevemem. çok sevdiğimi düşündüğüm biri bile olsa eğer kabul etmeyeceğim bir davranışı olmuşsa soğurum.
hiçbir koşul olmadan sevmek pek mantıklı görünmüyor.
bana kalırsa bile ebeveynler bile karşılıklı sever. çocuğu onun soyunu devam ettirsin, kendisi yaşlandığında evladı ona baksın sevsin diye sever. platonik aşktaki sevgi bile koşullanmaya hazır bir bilgidir, bir gün sevecek umudu da bir koşuldur. eğer karşılık bulamaz iseniz, koşulunuz gerçekleşmez ve sevmeyi de yavaş yavaş bırakırsınız..
Bu su götürmez gerçektir. Yalnızca bazı ebeveynler çocukkarını karşılıksız sever.

Hayatın içinde sıkça rastladığımız ilişkilerde bunu yakından yaşarız. Ne ekersen onu biçersin. Çıkar alışverişi olmadan dünya dönmüyor. Faydasız birini kimse sevmez. Ona iyi davranmaya şevk bulamaz insanlar kendilerinde. Bir şeyler yapacaksın, kendini göstereceksin. Bir farkın olacak ki değer göresin.
Anne bile tabağındakini bitiremezsen seni sevmem diyebilirken ne koşulsuz? Hayatta ney bedava ki? Sevgiler bedava olsun. Sevgi neydi, sevgi emekti. Ne kadar ekmek o kadar köfte.