mizaç

1 /
mânevî vasıfların bütünü, huy, tabiat, yaradılış. [arap. is.]
mizacımın sürükleyişi olacak, gene bu zaman içinde birtakım şeyler de yazdım-buğra

insan vücudunda dört temel maddenin (kan, balgam, safra, sevda) karışmasından meydana geldiğine inanılan hâl.

sağlık durumu.
*
belli bir mizaçtan görülen bir köşe cümlesi aslında belli bir köşeden görülen mizaç'tan başka bir anlamı içermemektedir. yazarları-gerçekleri ve kahramanları bağlar.
doğuştan gelir. nasıl ki bir insanın ırkıyla, boy posuyla, fiziksel görünümü ile övünmesi mantıksızsa, mizacıyla övünmesi de mantıksızdır. çünkü diğerleri gibi mizaç da kazanılarak elde edilmiş şeylerden değil, hazır bulunan şeylerdendir. ama insanlar mizaçlarıyla övünürler ve bunu doğal bulurlar.