muhsin yazıcıoğlu

1 /
"ya ibret almayanlar gibi tarihin tekerrürüne seyirci kalacağız ya da bu ezberi bozacağız." demiş üstad.
rabbim gani gani rahmet eylesin!
osmanlı'nın yıkılışından, 60'lardan ve 80'lerden ders alamazsak, hızla o günlere döneceğiz. gözlerimizi kapadıkça, kulağımızı tıkadıkça; istanbul'u ankara'yı alıp devlet başkanı oldum sananlar, gerçekten de alacak.
Bugün çokça paylaşımlarda rastgeldim. Hoşuma giden sözünü yazmak istiyorum.

"Firavun'a karşı çıkmak yetmez,
Musa'nın yanında olmak gerekir."

Sessiz kalma diyor. Tarafını belli et diyor.
Yazıcı kayıpmış dediğim de kominist patronumun içeride ki yazıcıyı kullan diye dalga geçtiği gündü Muhsin başkanın kazası. O günde anladığım ve hissettiğim gibi bugün de ayan beyan ortada her şey..
her sene birileri rahmetli üzerinden günah çıkarma yapıyorlar. vefatını hatırlıyorum. milyonlar toplanmıştı. her yerden. ama hayatında bu milyonlar ona oy vermedi. hayatta olsa idi alternatif vs olurdu bana bunlar hayal geliyor. bu pis siyasete daha fazla bulaşmadan göç eylemesi de manidar. şimdi olsa idi arkasındayız diyenler muhtemel hain vs ilan edebilirdi erdoğanın karşısında olsa idi.
babam o gün kahvaltı masasında çok üzgündü ve yiyemedi. ''çocuklar çok iyi bir insan vefat etti.'' diye bize muhsin yazıcıoğlu'nu anlatmıştı. Büyük Birlik Partisi nin kurucusu olduğunu ve dünyadan çok önemli bir insanın gitmiş olmasının ne kadar acı verici olduğunu hissettirmişti. sonrasında büyünce okumaların arasında bir işkenceyi okumuştum. hapiste bir adam işkence sırasında namaz kılamamış. tam anlamamıştım okurken sebebini. meğer çırılçıplak işkence gördüğünden allah'ın huzuruna o şekilde çıkmaya utanmış.. bu ise muhsin yazıcıoğlu imiş. biz affetmiyoruz zalimleri. bu devlet nice insanı acıyla kaybetti..
"İnsanlar öldükleri zaman kıymetleri anlaşılmamalı, yaşarken de anlaşılmalı" şeklinde açıklama yapıp kıymeti öldükten sonra anlaşılan siyasetçi. Allah rahmet eylesin.
Orta sonda ya da lise 1’deydim sanırım. Aklım beş karış havada, siyaset ise umrumda bile değildi.

Ancak bu olay bir başka oldu o zaman. Acısının yüreğime yumruk gibi oturduğunu hatırlıyorum. Ailecek çöKmüştük. Eşi ve çocuklarıyla olan fotoğrafı şimdi bile gözümün önüne geldi, öyle taze.
Rabbim rahmet eylesin.