ölümünden korkan kişi

1 /
ölümün öncesi ve sonrası tam bir bıçak sırtı... varsın ve yoksun.
öldükten sonrası pek umursadığım bir şey değil, sadece sevdiklerimden önce gideyim arzusu yerine gelirse, geride bıraktıklarımı üzmüş olucam... bir daha asla bir yaşama şansım olmayacağı için kederlenicem. ama esas ölmeden önceki zamanları başkalarına muhtaç olarak ve acılar çekerek geçirmekten korkuyorum.

T: çok anlaşılır; insani bir korkuyu duyan kişi..
tekrar yazma isteği hissettiğim başlık. ölüm korkusu,tamamen "bilinç" kaynaklı ve dünyadaki tek bilinçli canlı biziz. bu korku beynimizin bize oynadığı bir oyun. şöyle bir örnek vereyim; atıyorum amazonlarda tek bir kişi,bir şekilde doğmuş ama tek yaşıyor,dil yok,aktarılmış bir kültür,bir bilgi yok, ölümün ne olduğu ile ilgili hiç bir bilinci yok. bu kişi korkarmı ölümden? öleceğini bilen tek canlı insandır denir. evet bilmek bizi korkutuyor. keşke her şeyi bilmeseydik. bir hayvan ölümden korkarmı?
Bunun asıl sebebi; bu zamana kadar şahit olup görülen ölümlerin sende de aynı etkiyi oluşturma korkusu. Bir başka tanım olarak başkalarının ölümünden etkilenerek bunu kendine yakıştıramamak.

İnsanda bu sıkıntıyı yaratan; o ana kadar böyle bir olay olmamış ve sen o duyguları hiç hissetmemişsin. Ölene karşı Sonsuz bir hasret, eksiklik, acı ve birçoğu. Sen ölürsen de geride kalanların aynı durumu yaşayacağı düşüncesi.
muhtemeldi ki ölümden sonrasına inanmayan, ölümün bir yok oluş olduğunu düşünen kişidir. yukarıdaki 2 tanımda da dendiği gibi, bu inanmadıkları cehennemde yanma korkusu değil, yeryüzünde artık var olamama korkusudur ancak ayıplanacak bir şey de değildir. korkularımızla insanız.
evet çok korkuyorum, ölürkenki acıdan falan değil, yada allah varsa kebap olacam, kızgın sacda namaza duracam, irin çukuruna tüpsüz dalış yapacam korkusuda değil. aslında korkuda değil, yok olmanın ve bir daha asla olmayacak olmanın hüznü. düşünsene, septrilyon üzeri katrilyon yıl geçiyor yine yoksun. ha, dialektik düşündüğümde elbet bir kombinasyonla aynı kelenderis yine gelecek ama geri geldiğini ve eski kelenderisi bilmeyecek. hüzün kısmı burda.
boşa korkmaktadır.

ölüm, varlığımızın bir parçasıdır. ben, başkasının ölümünden korkanlardanım. kim ne derse desin, ölüm sonrası manalıdır. varlık, kaygıyı getirir. en huzurlu oluş şekli yokluktur. yokluk tercihi, öyle bazı anlatılardaki kadar korkunç değildir. organik içgüdülere her zaman karşı çıkılamasa da, farkında olan aciz zihin mezaliminin ender avantajlarından biridir bunu haykırabilmek. hayko cepkin'i de çok severim; çok kral adamdır.