Şah

1 /
Farsça kökenli bir ifade olup iki farklı yazımı ve mânâsı vardır. Bunlardan ilki;

A. ( ﺷﻪ– ﺷﺎﻩ) i. (Fars. şāh – şeh)
1. Pâdişah, hükümdar
2. Îran ve Afgan hükümdarlarının resmî unvânı
3. Büyük mutasavvıflara, tarîkat pirlerine ve şeyhlerine, Şiîler’de Hz. Ali’ye ve ondan sonra gelen tarîkat ulularına verilen unvan
4. Satranç oyununda en önemli taş
5. (Türkçe isim tamlamasının ikinci, Farsça terkiplerin birinci öğesi olarak) –nin başı, en büyüğü, birincisi manalarında
6. Şâh-ı cihan(levlak, kevneyn, sakaleyn vd): Hz. Muhammed
7. Şâh-ı (Şehîd-i) Kerbelâ: Hz. Hüseyin
8. Şâh-ı mâran: Masallarda geçen efsânevî yılan. ŞAHMERAN
9. Şâh-ı merdan (Necef, velâyet, vilâyet): “Mertlerin, yiğitlerin şâhı” anlamında olup Hz. Ali’ye lakap olmuştur
10. Şâhan (ﺷﺎﻫﺎﻥ) i. (Fars. çoğul eki -ān ile) Şahlar
11. (mus.) 1. Mûsikîmizde diyapozon “la”sını “si” kabul eden akort
2. Şahney

İkinci olarak da;

B. (ﺷﺎﺥ) i. (Fars. şāḫ)
1. Dal, budak
2. Geyik ve benzeri hayvanların dal dal olan boynuzu: “Şâh-ı âhû: Ceylân boynuzu.”
3. Parça