sınıfın en çalışkanının çözemediği soruyu çözmek

1 /
O da bişey mi. Össde kimsenin yapamadığı koyun bacak sorusunu yapmıştım. Sanırım oradan yüksek katsayı geldi ki üniversiteye girdim. Yoksa çarpım tablosu bilmeden üniversiteye gidemezdim.
ilkokul 4. sınıfa kadar aynı sınıftan 2-3 arkadaşımla sınavlarda şunda bunda zirveyi dönüyorduk. okulda seviye belirleme adı altında tüm şubelerin katıldığı sınavlar da oluyordu. sonuç hep aynıydı. 4. sınıfta rakip şubeye iki kara kız transfer oldu. bunlar geldiği andan itibaren ilk ikiyi parsellediler. biri hep birinci diğeri de hep ikinci oluyordu. nadiren 2. değişiyordu ya da değişmiyodu hatırlamıyorum şimdi. 6. sınıfta sınıflar sınavla belirlenince aynı şubeye düştük. durum gene aynı. özellikle birinci olan asla tepeyi terk etmiyordu. 2.lik gene değişebilirdi. aramız da iyiydi artık. takımdık, matematik olimpiyatlarına filan gidiyoduk. sonra bi gün bi denemede bu kız birinci olamadı ve o günkü çalışmada ağladı. diğer kıza mı kaybetti bizden birine mi valla şu an tam hatırlamıyorum. öyle bir psikoloji işte o 1.liği yitirmek. 10 kere birinci olursunuz ama bir kere kaybedince seri bozulur. aslında herkes bi şaşırır ve geçer ama size çok büyük bir şey olmuş gibi gelir. senelerce gaassaray'ın avrupa'dan başarı getiren tek takım olup östersunds'a elenmesiyle avrupa matihi diye dalga geçilmesi gibi. haber niteliği var.*
insanların beyni ayrı ayrı. bazıları her alanda uzmanlaşır beyinleri pratiktir. bazıları tek bir alana yoğunlaşır beyinleri pratik olmadığı için her konuda eşiği aşamazlar ama belli konularda bu pratik beyinler onun belli konudaki uzmanlığına yaklaşamaz bile. bu yüzden idealist çocuğun ilgi alanına giren çalışkanın yaşadığı durumdur.
Sen neymişsin be abi?!! Bakışları eşliğinde Kısa süreli bir gururlanma haline sebep olmaktadır.

anılar
İlkokulda (3. sınıf) müfettiş bir matematik sorusu sormuştu. Aslında zor bi soru da değildi. Bir bahçenin etrafı tellerle çevrilecekmiş. kapısı hariç haliyle. Bu minik ayrıntı herkesin gözünden kaçtı ve Soruyu yalnızca ben çözdüm. Sınıfın en çalışkanı da ağladı hırsından. Ben de teselli ettim kızı çıkışta. İşlem adımlarını tarif edip bak Sen de çözmüşsün işte falan diyerek. gönlümün düştüğü kişi olmasıyla alakası yoktu tabi bunun. Tam bir fair player olduğum için yaptım.