sözlükte başa gelmiş en garip olaylar

1 /
Benle diyalogu abi abi diye olan bir çocuk ben sözlüğe ortalama 7 yıl ara verdiğim süre zarfında birçok kişiden para istemiş, bu şekilde geçinen bu çocuk ne yazık ki bir yetişkin kadınmış.


Benden para istemedi:)
Demişler ki kusur durumunda gece gibi ol. yazsam alenen ifşa olur.

Laf taşımakla, konu olan mevzudan bir başkalarına bahsetmekle suçlanmıştım. Ki mevzuyu bir ben, bir de beni suçlayan biliyordu. işin komiği bunun kritiğini üçüncü şahıslarla yapmıştı. Öyle kanaat getirmiş. Hala gülerim mevzuya. Gerizekalılık bedava.
Yıllar yıllar evvel bir sözlük zirvesine katilmak için mekana giderken telefonumun şarjinin bitmesi sonucu (mekanin ya da bir büfe falan da olabilir) zirveye katilacak olan arkadaşı aramak. Bunun nesi garip olabilir. Di mi ? Evet haklisiniz fakat bana verilen telin sahibinin ismini bilmiyordum o da benim ismimi bilmiyordu.
- alo x ben yolcu 819 nerdesiniz ?
Mekan sahibi ya da bufeci dumur bir halde bakınmıştı. Iyi günler diyerek uzadim.
Sözlüğün fırtınalı bir döneminde, moderasyondan ayrılmayı talep ettik. Sözlükten de ayrıldığım ilk dönemdi bu. Kah kalp kırıklığı, kah kızgınlık, garip bir durumdu. Sorun yazarlarla ve seçtiğimiz moderatörlerle değildi. Kimseyle derdimiz yoktu. Moderatörlük yetkimi aldılar, talep üzerine. bağımın kopmasını istemediğim bir iki yazara mail adresimi atayım, sonra hesabımı karanlığa gömeyim dedim. Ama o ne? Statüm yazar, ancak yetkiler aynen duruyor. Yönetim paneli vardı o zaman. Moderasyona ait bir chat odası gibi düşünün. Oraya durumu yazayım da düzeltsinler dedim. Yetkiler durduğu için, Oraya da girebiliyorum haliyle. Bir girdim, abbooooo. Yahu arkamızdan neler yazmışlar orada. 10 dakika önce, "abi lütfen bırakmayın. Bir çözümü bulunur" diyen, bizim seçtiğimiz moderatör, arkamdan neler neler diyor. En azından, o arkamdan dediğini sanıyor. Öyle ölünün bedeninden uruç etmiş ruh gibi hayalet modda, kimsenin ruhu duymadan, gıyabımda edilen hakaretleri okudum. Sonra okumaktan sıkılıp, "allah razı olsun" yazıp ortalığı dumur içinde bırakıp ayrıldım.

Yani bu since var ya, o kadar da since değil yani.
*
erkek/baayan sanılmak garip sayılıyorsa benim de başıma geldi.
bir yazar beni baayan zannediyormuş. bu yazarı da ben erkek zannediyordum.
onun beni baaayan zannetiğini de anladım, hatta bana yürüyor diye düşünmüştüm.
o yüzden de biraz komiğime kaçmıştı.
ancak benim erkek zannettiğim ve beni baayan zanneden yazar meğersemkine baayanmış.
işte o zaman daha tuhaf bir durum olmuştu.
Erkek sanılmak.
Hem de dişil nickle.
Gerçi insanlık hali olur öyle şeyler.

Ama iki husus var ki onu cidden anlayamıyorum:
Birincisi , yolda yanından geçse tanımayacağın bir yazardan düşmanlık görmek.
İkincisi, yine kamusal alanda olsan yanına gelip sana ilgi gösteremeyecek bir Yazarın yakınlık kurmaya çalışması. Ve sen sınır çizince seni habire eksilemeye başlaması.

Ulan kimse reddedilmek istemez ama bu kadar belli etmeyin bari.
İlkine zaten diyecek bi şey bulamıyorum. Sadece düşüncesini beyan eden birine düşmanlık besleyecek kadar ne yaşamadınız ulan!