şüphe

1 /
Bizi biz yapan, yaşadığımızın ve varlığımızın aynı zamanda diğer varlıkların kanıtı olan duygu. Varlığı anlama çabamız aynı zamanda. Çünkü düşünmeye iten gücün kendisidir şüphe.
Descartes ne diyordu:
- cogito ergo sum.
Gazali'ye göre hakikatin aracıdır.

Ona göre Tanrısal hakikate giden yolda hem akıldan hem de deneyden sonuna kadar şüphe edilmelidir. Hakikat ancak kalp gözü ile ve birden kavranabilir.
İçi kemiren psikolojik unsurlar listesinin birinci sırasını zorlayacak his.

Gerçekten bir şeye karşı içinizde şüphe tohumları filizlenmeye başladığında , ne o şey , ne de o an bulunan başka hiçbir konuya dair ağzınızın tadı kalmıyor.

Bedensel bir hastalığa düşüp , ilaç alıp dinlenmeniz gibi bir acıyla kıyaslanamayacak kadar sarsıcı ve tüm hücrelerinizde ayrı tesiri olan bir zehir gibi..

çözümü var mıdır? Varsa bile acaba doğru olan bir şüpheyi mi kovup asıl yanlışa şimdi düşüyoruz bilemeyeceğimiz kadar sağlaması olmayan bir konu bu.
Keşke şüphe duyduğumuz her şeyden , herkesten , her durumdan anında uzaklaşabilsek... Keşke her durumda bu işlese..
İçsel hissiyat yalanlarının tek gerçeği. Tüm hisler yalan dolan, genelgeçer, medcezir ve hippidir. Onların aksine şüphe tek gerçektir. Korku, sevgi, saygı şüpheden beslenir.
bölünmüşlüğün dibinde, zemininde fokur fokur kaynayan bir şey. orada olup olmadığı belli değil bir acı. kainat teklik üzerine dönüyor dengesinde. her zerre bir bütüne kavuşmak için kütlesini koruyor. peki şüphe? şüphe bu kainatın mayasının tam terine bölünmeye, ikiliğe daha çokluğa götürüyor. şüphe varsa, altını kaldırıp gerçeği görene kadar bakmalı. ikide, üçte, dörtte ve daha fazlasında savrulmamalı. çünkü ötesi görülen şüphe tekliği pekiştirir, kalan ve varlığı yüceltilen şüphe ise parçalanarak yok olmayı.