virginia woolf

ceplerine taş doldurup nehrin derinliklerine doğru ilerleyerek intihar etmiştir. intihar mektubu tarihteki en edebi mektuplar arasında anılır:

"canım,
yeniden delirmek üzere olduğuma eminim.
o korkunç dönemlerden birine daha göğüs gerebileceğimizi sanmıyorum.
ve bu sefer toparlanamayacağım da...
sesler duymaya başladım. dikkatimi bir şey üzerinde toparlayamıyorum.
ben de yapılabileceklerin en iyisi gibi görünen şeyi yapıyorum.
sen bana mümkün olan en büyük mutluluğu verdin.
birisi başkası için ne yapabilirse hepsini yaptın.
sanmam ki başka iki kişi bizden mutlu olmuş olsun, bu korkunç hastalık gelene kadar.
artık onunla mücadele edemiyorum. hayatını zehir ettiğimi biliyorum. ben olmasam çalışabilirdin.
ve biliyorum ki çalışacaksın, görüyorsun ya bunu bile doğru dürüst yazamıyorum, okuyamıyorum.
söylemek istediğim şey şu; hayatımın bütün mutluluğunu sana borçluyum.
bana karşı hep sabır gösterdin ve inanılmayacak kadar iyiydin.
bunu söylemek istiyorum, bunu herkes biliyor.
biri beni kurtarabilseydi eğer, o sen olurdun.
senin iyiliğinin kesinliği dışında her şey benden gitti artık.
hayatını daha fazla zehir edemem.
sanmıyorum ki başka iki kişi bizim olduğumuz kadar mutlu olabilsin.'"
devamını gör...
"benim bir odam olsun bir de ..." sözü ile ülke'mizde karşılık bulan müntehir. çekirdek aile için bir ev tipi önermesi de dersem olur; olmaz dersen duygu üret kafana göre, açılmalar yap.
devamını gör...
"gene delireceğimden eminim. o korkunç günleri yeniden yaşamaya katlanamayacağımızı hissediyorum. bu kez iyileşemeyeceğim üstelik. sesler duymaya başlıyorum, ve konsantre olamıyorum. bu yüzden yapılması en doğru gelen şeyi yapıyorum. mutlulukların en büyüğünü verdin bana. bir insanın olabileceği her yerde hep yanımdaydın. bu bela hastalık gelene kadar, bizden daha mutlu iki insan daha olabildiğine inanmıyorum. daha fazla savaşamıyorum, senin yaşamını da bozduğumu biliyorum, bensiz olmasam çalışmaya da devam edebilirsin. ve edeceksin, biliyorum. görüyorsun bunu bile düzgün yazamıyorum. okuyamıyorum. söylemek istediğim şudur ki; kendi yaşamımın en büyük mutluluğunu sana borçluyum. bana karşı tamamiyle sabırlı ve inanılmaz iyiydin. söylemek istiyorum ki-- bunu herkes biliyor. eğer beni herhangi bir kişi kurtarabilecek olsaydı, o kişi sen olurdun. senin iyiliğine duyduğum güven hariç herşeyimi kaybettim. artık senin yaşamını bozmaya daha fazla devam edemem.
hiç kimsenin, ikimizin olduğundan daha mutlu olduğuna inanmıyorum"

28 mart 1941
devamını gör...
yazıyorum ama gerçekten iyi yazabiliyor muyum? yeteneğimi kaybediyorum, ha kaybettim ha kaybedecem derken kendini bunalımlara sürükleyip
çözümü intiharda bulan yazar.

her sözlük yazarın bir gün aynı bunalıma girmesini diliyoruz can-ı gönülden.
devamını gör...
kafayı üşütüp intihar eden yazar. gerçek bir edebiyat yazarı olduğu doğrudur lakin intihar etti diye ağlayacak değilim. peh.
devamını gör...
"kadınlar gerçeği söylemeye başlarsa erkeğin aynadaki görüntüsü küçülmeye başlar; yaşam karşısındaki uyumsuzluğu yok olur. aynadaki görüntü son derece önemlidir, çünkü canlılığı pekiştirir. bunu elinden aldığımızda erkek, kokaini elinden alınan bir uyuşturucu bağımlısı gibi ölüp gidebilir." *
devamını gör...
romanlarını bilinç akışı tekniğiyle yazmış kadın yazar. histeri nöbetleriyle ömür geçirmiş, yazarken sadece rahat olabiliyormuş. yazmakta zorlanıp, tükendiği zaman ise intihar etmiş.
devamını gör...
ikinci dünya savaşı'nın da etkisiyle, 1941 yılında, ceplerini taşlarla doldurdu ve evinin yakınındaki ouse nehrine doğru yürüdü. kendisini suya attı ve boğularak hayatını kaybetti.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.