zaviye

15. (Tematik)
zaviye : arapça, açı, köşe, evin küçük bir köşesi veya odası gibi manaları ihtiva eden bir kelime. tekkenin
küçüğüne verilen isim. zaviyeler genel olarak, şehir ve kazaların kenarlarında, uzakça yerlerde kurulurdu.
mecaz olarak dünyaya da zaviye denir. *
devamını gör...
17. (Tematik)
eskiden büyük kervanların geçtiği ıssız yollarda veya köy ve kasabalarda; dini ilimlerin, islam ahlakının ve fen ilimlerinin öğretilmesi, yolcuların barınması maksadıyla kurulan yer; küçük tekke. (bkz: hanekah), (bkz: tekke)

türkiye selçuklu devleti'nden sonra kurulan osmanlı devleti zamanında anadolu'nun çeşitli yerlerinde zaviyeler kuruldu. osman bey, sık sık hocası şeyh edebali'nin zaviyesine gider, sohbetlerini dinlerdi. (aşıkpaşazade)

zaviyeye devam eden genç, orta yaşlı, ihtiyar her zümreden insan, gerekli dini ilimleri okuyarak ve yaşayarak öğrenir, güzel ahlak sahibi ve herkes tarafından sevilen, topluma faydalı bir kişi olarak cemiyete katılırdı. (islam tarihi ansiklopedisi)

... zaviyeye bir yolcu geldiği zaman, eşya ve hayvanları yerleştirildikten sonra hamama sokuluyor, güzelce yıkanıyor,sonra bir odaya alınıp, yiyecek ve içecek ikram ediliyordu. akşam namazından sonra zaviyede kur'an-ı kerim okunuyor ve gece teheccüd namazına kalkılıyordu... (ibn-i battuta)

*
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.