bir şeyi son kez olduğunu bilerek yapmak

sevilen bir şeyse yahut sevilen şeyleri içinde barındıran bir eylemse son olduğunu bilerek yapmak fazlasıyla hüzünlüdür. nefret ettiğinizi sandığınız şeylerin bitimi dahi acı verebilir insana. aynı zamanda intihara anlam veremeyişime neden olan durumdur bu. bilindiği üzere intiharlar cinnet halinde gerçekleşenler ve planlı olanlar olmak üzere ikiye ayrılır. elbette ki cinnet halini anlamlandırma çabası içinde değilim. fakat bu eylemi planlayarak gerçekleştiren insanlar ciddi anlamda ilgimi çekiyor ve onları anlamak istiyorum. ama yok, olmuyor. çaba harcıyorum, düşünüyorum düşünüyorum ama insanın pencereden dışarı son kez baktığının bilincinde olarak bakmasına, gökyüzüne son kez bakmaya karar vermesine, yaşamdan vazgeçmesine anlam veremiyorum. umarım hiçbir zaman da veremem.
devamını gör...

kızına evet ismini veren aile

sahihliği konusunda emin olmamakla beraber, şöyle bir hadisi şerif vardır:
"çocuğa güzel bir ad koymak, evladın baba üzerindeki haklarındandır."

öyle zamanlara geldik ki ,kadim öğretiler kıytırık seçimler uğruna ayak altı ediliyor.zor zamanlar vesselam.
devamını gör...

cam film işini düzeltin

yasa ile karar alınmış, bu işe millet 5 milyar tl harcamış, sona bi karar ile kaldırılmış, o 5 milyar çöpe gitmiş. ranta bak. haa asıl konuya gelek. hukuk devletiyiz öyle mi? cumhurbaşkanı emrediyor patt hata yapıldığı hemen anlaşılıyor. pekii işin sorumlularının inisiyatif kullanma özelliği ne ara kapatıldı lan. nasıl bi durumun içinde olunduğunun farkında değiller mi?
devamını gör...

ben gerdun değilim

gerdun’um ben aslında.

bu sözlük cogito iken geldim galiba. ihl vardı o zamanlar ve bazı arkadaşlar burayı kurmuş, ihlden sevdikleri arkadaşları buraya beklediklerini söylüyorlardı dm yoluyla.


kayıt oldum tabii, çoğu sevilecek, kırılmayacak insanlar neticede. yazdık karaladık bulunduk. gerdunu gömmeyi öldürmeyi çok istedim. Bir sürü başka sözlüklerde de oldu Hesabım. Hala yaşıyorum ekşide. Kaçıncı gelişimdi bilmiyorum sözlüğe ama bir ara dayanamayıp (#1815031) entrysinde de bahsettiğim gibi gerdun’u yaratan onca şeyi bir kişiye yazmıştım ben.

2009 yılı olsa gerek yazmaya başladığım. ayşe de yazar o zaman ihlsözlükte. ben yazdıkça okurdu o. o’naydı neticede. hayır sözlük aşkı filan değildi. yazardık ama ikimizde.

8 yılı geçmiş. ayşe’den sonra iflas ettim, aöf bitirdim askere gittim, döndüm yeniden iş kurdum, alkolik oldum ot kullandım tövbe ettim bir daha içtim..

ne yaptıysam öldüremedim gerdun’u. kaçtım ve her geri gelişimde belki arada buralara bakıyordur, belki görür diye yazdım. bazen saçmaladım, onu beklerken bilinen gerdun’un dışına çıktım ama hep durdum. yolu geçmedi. belki de bir yerlerden bakıyor, bilemiyorum.


ben gerdun’um olmaktan yorulsam da. bununla kavga etmeyeceğim artık. hayatımdaki en büyük başarım sevdiğimi doya doya söylemekti ayşe’ye. o’nun sevmesiydi beni. sırf o takip ediyor diye beni; işimde başarılı oldum, o bakmıyor diye salıp battım. diferansiyel denklem çözerdi, oturup bir bilinmeyenlerden başladım. bir daha hiç bu kadar anlamlı yaşayamayacağım. gerdun olmak ayşe’nin sevdiği kişi olmak demek ve ben bu onuru yok sayamam. daha yüksek mertebeye çıkılmaz.

batman’da bir çay ocağının sırf sigara içmek önünde oturup telefon ekranına baka baka, aç karnına çay içerek hala gerdun’ım ben.

gerdun olmak bu, ben gerdun değilim diye çıldırmak da. seni sevmek de buydu ayşe. iyi ki doğdun demiş miydim?
devamını gör...