ben bu yazıyı nefsime yazdım

beni neden sürekli bazen kibir ile bazen onların daha iyi hayatı var diye yenmeye çalışıyorsun ki ?
ayıp ediyorsun benim senle hayallerim var, rabbimin razı olduğu nefs olacağız.
ne lan öyle ? firavunun nefsi gibi olma çabaların.
risale-i nur da
nefsi paspas etmenin 4 yolu.
eksiklikleri kabul etmek, bahane bulmamak.
örneğin neden buluşmaya gelmedin ? işim vardı yerine... hatalıyım demek.
nefsi kusursuzluktan arındırmaya çalışmak, rabbimin kusursuz olduğunu fark etmek.
2- iyiliklerin Allahtan geldiğini fark etmek.
3- hizmette ve ölüm de ileri ;
hizmette ileri insanlara yardım etmekte ileri, ölümde ise her şey de ölümü hatırlamaktır.
4- enaniyet ve benlikten vazgeçerek.
sözler köşkünden alıntıdır.
ilk adımı uygulayayım, hata yapmışım yanlış yazmışım.


devamını gör...
sana birtakım sözler hazırladım, asla cevap veremeyeceksin.
öncelikle, senden bıktığımı belirtmeliyim. neden beni böyle üzüyorsun hep? hiç mantıklı da düşünemiyorsun bazen, bilerek mi yapıyorsun acaba? saçma sapan şeyler istiyorsun, olmayınca da beynimi kemiriyorsun!
bazı ilginç inançların var, ne yaptığını unutup üstüne alındığın çok şey var. sonra durumun senin yüzünden öyle geliştiğini görünce de mızmızlanıyorsun. o kadar dar bir açıdan bakıyorsun ki bazen, "şöyle bir şey de var yalnız" deyince, "hep de bana var zaten bunlar, millete hiç yok!" diye bağırıp çağırıyorsun. ayıp değil mi? hem kaç yıldır öğrenemedin mi sen yaşadığın hayatı?
sanki benim yaşımın dörtte biri yaşındaymışsın gibi davranman beni çok yoruyor nefsim. gerçi sen de bensin, senin de yorulman lazım. ama dedim ya, o kadar küçük bir çocuksun ki, bitmek bilmeyen bir enerjin var!
seni daha fazla suçlayamayacağım. eminim seni bu yaşa kadar ben şımarttım da böyle oldun. yakın zamanda kendini toparlaman ya da o susmayan çeneni kapatman dileklerimle...

-cesur kristal
devamını gör...
canımın içi, bidenecik nefsim;
sen ne kadar güzel şeysin böyle, senin üzülmene, yorulmana, sıkıntıya düşmene dayanamam. parmağına diken batsa, kahrolurum...
nefsimize yazacağımız samimi bir yazı, aşağı yukarı böyledir. sevgiliye iltifat etme konusunda biraz yeteneksiz olabilirim, yetenekli arkadaşlarımız bunu süsleyebilir.
devamını gör...
burada bir yüzleşme yapsak hepsini kabul edip anlaşırız seninle biliyorsun çünkü gerçeği nefsim, burası bir misafirhane, ya da bir durak, ya da sınav salonu ne dersen de işte. hep diyorum ya sana ''isteme bu kadar dünyaya dair, hepsi bizim de olsa yaşayacağımız 150 yıl en fazla değil mi? ''evet'' der dediğini duyuyor gibiyim. hatta diyorsun ya ''150 sene olsa bunun 70 yılı yaşamak sayılmaz bile hasta ve çaresiz'' evet kanka aynen öyle işte. ben, bize sonsuzluk teklif edene göre yaşayalım diyorum, onun kurallarına saygı duyalım diyorum, sınavdan sonra asıl ebedi mekan var ve orada sıkıntı yok, problem yok, acı yok, dert yok, kötülük yok, ölüm yok ve canından çok sevdiğini bilip buna rağmen terk eden sevgili de yok daha ne olsun? olmaz mı? kabul dimi? peki ama bunu sürekli yapıyorsun. yarın yine istemeye başlayacaksın. yine canın acıyacak ve isyan edercesine üzüleceksin. ''neden ben'' diye savaşacağız hep yaptığımız gibi. kabullenip ''kısacık dünya için değmez'' demek zor gelecek sana. rahat bırak beni uyumak istiyorum huzurla...
devamını gör...
nefsim. boyun eğdikçe alçalan ruhum.
yakınlığı yanlış yerde arayışım. doğruya adım atmak isterken yanlışa batıp çıkamayışım. ne zaman geldik bu bataklık duygunun kenarına ? elerim yakanda. hadi, cevap ver!
var mı bizden başka ? var mı unutan rabbimi ? ben mi ? sen mi ? biz mi unuttuk sadece rabbimi ?

her yerimde böcekler geziyor. kımıl kımıl acılı sokuşlar. her yerim lime lime… gözlerimi oyuyor biri. bir başkası açtığım, savurduğum saçlarıma asılıyor. saçım uzuyor sema ile arz arasında. büyüyor,büyüyor,çoğalıyor. acı büyüsün diye saçlarım uzuyor. azalar kocaman. dehşetli acılar beni bayıltıyor. susuyorum. konuşmayı bilmeyen bir ahraz gibi susuyorum. görmüyorum. gözlerim sefil bir beşere aşık olan insan gibi, görmüyorum.

beceremedim yine. yine tutuamadım sözümü. yine o melun kazandı.
ümitvar olamayan halim…
acı halime acı!
sessiz ağlayışlarıma feryadımı takıp salıyorum semaya,gitsin gidebildiğince.
en kuvvetli kuşlar gibi kanatlarını süz,semanın sana kapanan yerlerinde.

ben yanlışım. yanlış! yanlış! ben evet. yanmışım! yanıyorum! kapkara cehennemin en bedbah yerinde. eriyen vücudum.
fokur fokur…
bütün azalarım büyümüş. acı ne büyük.
nefsime itaat ettiğim kadar yanıyorum. bugün en acı günüm. çok yanıyorum. şimdi! pişmanlık, dönülmeyecek yolların ta kendisi.
uzun sandığım zamanım. ah! vah!
ne yazık bana. tükür suratıma. dünyayı ne sandın be ahmak ? sor,sor… sorular.
sen şimdi dur!
soru sorma sırası sen de değhttp://il.geçti senden.
ah! vur başı. vur! hadsiz hudutsuz cahilliğim.
avlanmaya hazır gafil nefsim. boş bu beynim boş. ahmak!

konuşmak isteyip konuşamayan. göremek isteyip göremeyen sadece acıyı hisseden kaçak azalarım…

sen dur orda. sen bekle! acı seni bulacak. canın, cehennem ehlinden belki. evet, sen bununla kahrolacaksın. “ falon oğlu falan canın cehenneme” yazık bana. acı bana. ağla halime. acı beni buldu. kapandı kapılar. hep azap. bitmeyen şiddeti…
yanıyorum. söz yok ifade yok. sadece hissediyorum. korku buram buram korku…

her şey simsiyah. en sevdiğim asil rengin en acı noktasındayım. yaşıyorum. acıya esir bedenim. kokumdan tiksiniyorum. kokuyorum. yanıyorum.
ölüm, heran benimle. unutuyorum.
ahmak nefsime oyuncak ouyorum.
ağla şimdi. ağla! sus! ağla!

- ümit var. nefes alıyorsan senin için ümit var. gel!
şefkatiyle seni annenden daha özenle kuşatacak rabbin var.
güzelce abdest al.
otur şu sapağın köşesine. itaatkar bir kul gibi eğ başı önüne.
düşün şimdi…
- yanlış mı? evet, yanlış.
- pişman mısın ? evet, pişmanım.
hani gözyaşın ? hani yüreğindeki yangından arda bıraktığın küllerin ?
küllerin ağırlığınca hafifletilecek kibrin, azgınlığın.
sus şimdi! bitmedi. yan yanabilidiğin kadar.
çölde kızğın kumun üzerinde kavrularak yanan milimlik böceğin yandığı kadar kül bırakmışsın.
külün,bu günahları örtmeye yetmiyor.
yan! yan! yan!
ağla!

içine akıt göz yaşını. korur seni.
aç ellerini korkma! rabbin senin her halini biliyor.
sana rahman ve rahim isimlerinin hürmetine merhamet ediyor. nasibine düşeni al.
- ne demek ümitsizim ?
evet evet ümitsizim.
- dur! dedim. gel otur. seccadeye otur. konuş şimdi sanatkarınla.
ama yine hata, yine nefsim kazandı. utanıyorum. konuşamıyorum.
ağlamak… şuan dünyadaki tek gerçekçi eylem gibi.
sessizce dudağımın kenarına düşen damlaların seyri…
kucağımda göz yaşlarım.
nefes alamıyorum.
ben…
ben…
aciz.
tamam tamam! seccadeye kapan. sus!
- konuşmaya hakkım yok. dudaklarıma vurdular cehennem mührünü. sen sus! konuşmaya hakkın yok.
şimdi yan yanabildiğin kadar.


devamını gör...
facebookum var ken ve bir hafta sonra yeni facebook hesabi açtığımda

kendimden bana not: başlığı ile yaptığım yapacağım eylem. güzel oluyor.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar