ben senden önce ölmek isterim

o komünist türk şŸairi nazım hikmet.

--- alıntı ---
ben
senden once olmek isterim.
gidenin arkasindan gelen
gideni bulacak mi zannediyorsun?
ben zannetmiyorum bunu.
iyisi mi, beni yaktirirsin,
odanda ocagin ustune korsun
icinde bir kavanozun.
kavanoz camdan olsun,
seffaf, beyaz camdan olsun
ki icinde beni gorebilesin
fedakarligimi anliyorsun :
vazgectim toprak olmaktan,
vazgectim cicek olmaktan
senin yaninda kalabilmek icin.
ve toz oluyorum
yasiyorum yaninda senin.
sonra, sen de olunce
kavanozuma gelirsin.
ve orada beraber yasariz
kulumun icinde kulun
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasiz bir torun
bizi ordan atana kadar...
ama biz
o zamana kadar
o kadar
karisacagiz
ki birbirimize,
atildigimiz coplukte bile zerrelerimiz
yan yana dusecek.
topraga beraber dalacagiz.
ve bir gun yabani bir cicek
bu toprak parcasindan nemlenip filizlenirse
sapinda muhakkak
iki cicek acacak :
biri sen
biri de ben.

ben
daha olumu dusunmuyorum.
ben daha bir cocuk doguracagim
hayat tasiyor icimden.
kayniyor kanim.
yasayacagim, ama cok, pek cok,
ama sen de beraber.
ama olum de korkutmuyor beni.
yalniz pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze seklini.
ben olunceye kadar da
bu duzelir herhalde.
hapisten cikmak ihtimalin var mi bugunlerde?
icimden bir sey :
belki diyor.


18 subat 1945

--- alıntı ---

devamını gör...
anne ya da babanızın duası olması kuvvetle muhtemeldir.
evlat acısı, dayanılması en zor acıların başında gelir.
Allah hiç birimizi, evlat acısıyla imtihan etmesin.*
devamını gör...
söyleyen kişinin sadistçe mi mazoşistçe mi henüz karar veremediğim söylemi. ilk duyduğunuzda gayet kahramanca bulabilirsiniz ama iyice düşündüğünüzde işin gerçek boyutunu anlarsınız. fedakarlık nedir diye sorarsınız, ölen olmayı seçip acıdan kaçmak mı yoksa kalan olup acıya gark olmak mi..!
devamını gör...
bencilce bir istekdir bana göre...geride kalan olmayı istememektir, ölümü acısını yaşamaktan kaçmaktır, başka da birşey değildir...
devamını gör...
14.
nazım hikmet ran şiiridir.




ben senden önce ölmek isterim


ben
senden önce ölmek isterim.
gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
ben zannetmiyorum bunu.
iyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun
ki içinde beni görebilesin...
fedakârlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim toprak olmaktan,
vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
ve toz oluyorum
yaşıyorum yanında senin.
sonra, sen de ölünce
kavanozuma gelirsin.
ve orda beraber yaşarız
külümün içinde külün,
ta ki bir savruk gelin
yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
ama biz
o zamana kadar
o kadar
karışacağız
ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz
yan yana düşecek.
toprağa beraber dalacağız.
ve bir gün yabani bir çiçek
bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak
iki çiçek açacak :
biri sen
biri de ben.
ben
daha ölümü düşünmüyorum.
ben daha bir çocuk doğuracağım.
hayat taşıyor içimden.
kaynıyor kanım.
yaşayacağım, ama çok, pek çok,
ama sen de beraber.
ama ölüm de korkutmuyor beni.
yalnız pek sevimsiz buluyorum
bizim cenaze şeklini.
ben ölünceye kadar da
bu düzelir herhalde.
hapisten çıkmak ihtimalin var mı bu günlerde?
içimden bir şey :
belki diyor.


18 şubat 1945


devamını gör...
gidenden sonra hissedilecek acıyı yaşamaktan kaçma nedeniyle söylenmiş söz. * ölümden binlerce yıldır korkan insanlığın, can havliyle dile getirdiği sözlerden biri. ancak buradaki korku, kendi ölümünden çok sevdiğinin ölümüyle gelen derin acıdan kaçıştır. * (bkz: egoist insan modeli)
devamını gör...
ölümüyle baş edemeyeceğiniz kişiye söylersiniz.
onu kaybedince yaşamanın sizin icin bir manası kalmayacağını düşünüyorsunuzdur.
kaybetmekten korkar insan, hele sevdiğini kaybetmek ölümden beterdir.
o acıyla yaşamayı kimse istemez, her ne kadar bencilce olsa da.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar