olur öyle. bunu bir kez daha yaşamıştım. ben ölürken. ölürken insan çok değişik oluyor biliyor musun? var olmaya devam etme arzusundan başka her şey bomboş geliyor. bir nefes daha yaşasam. artık o nefeste ne varsa. tereyağlı ballı ekmekten bile daha lezzetli bir şeymiş, ölürken anlıyorsun.
devamını gör...
bir çeşit mevt. birden her türlü hareket, düşünüş, duruş, alışveriş anlamsız gelmeye başlıyor. ve bu manasızlığı birden idrak ediş de ölümün bir formu olsa gerek. yaşamayı sürdürebilmemiz için gaflet gerekiyor çünkü bize. bütün bu sirkülasyon, bütün dünyevi tantana da gafletle dönüp duruyor. aslında bir uyanış, aydınlanış da değil, dibe vuruş, çöküş bu idrak.
tam yine toplantı sonrası o rapor bu rapor gömülmüşken, telefon görüşmelerinin birinden diğerine hararetle koşarken, bir takım kağıtları kaldırıp öteki bir takım kağıtları okurken ve üzerlerinde kesin hüküm bildiren büyük cümleler kurarken, bir takım adam ve kadınlara yorumlar yaparken geldi bu his: ben ne yapıyorum? bu elitist, entelektüel bir duruş da değil. salt bir gerçeklik. aydın kesimin uzak felsefi kaygılarından biri değil, aleni bir hakikat. bir beşer olma hali bu ve sıkıcı, boğucu, tutkusuz, heyecansız çok renksiz bir durum. ve işte yaşamın bütün kurgusu bütün hikayesi de bunu saklamakta galiba. bu yavanlığı bu tek düzeliği gizlemekte bütün olay. bütün o dolu dolu yaşama derdi, aşık olmalar, evlenmeler, çocuk yapmalar, iyi okullarda bir şeyler yapmalar, para pul hikayeleri, yatırımlar hepsi hepsi bu tatsızlığı perdelemek için.
devamını gör...
yaklaşık 2 aydır başa gelen hadise ve bunun farkına varmak... hele son zamanlarda bu durumun kendini iyiden iyiye hissettirmesi insanı doğru yanlış ayırt etmeye vakit bırakmadan bir yola itiyor.
bir an evvel düşülen durumdan çıkmak için yapamayacağınız şey kalmıyor vesselâm.

anlamlandırmak diyorum azizim! insan anlam yüklemek için kendine bir put yapıyor yeri gelince...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar