büyükler ölünce toprağa gömülür

büyükler ölünce toprağa gömülür, bir hastalık olarak çocukluğa bakıyor. nezih erdoğan, eksile eksile büyüyen çocukları, naftalin kokulu orta sınıf evlerini siyahi bir dille anlattığı bu kitapta çok ama çok derinlere inmiş.

altmışlı yıllarda doğmuş bir çocuk, tavan arasındaki lambalı radyo, televizyon yeni çıkmış. aya inen adam, zati sungur, ümit yaşar, mata hari saklambaç’ta, rüçhan adlı türkan şoray’a bakıyor. mehmet hatırlıyor, salih güney “bildiğin gibi değil,” diyor: “izah edeyim”. eskişehir’e uçak düşüyor, pe-re-ja kolonyası kokuyor hilâl ile nihâl. yılmaz güney, mahir’i saklıyor. böyle böyle geçiyor zaman.

türü: çağdaş türkçe edebiyat
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar