canlı denizanasına dokunmak

biz de geçmişte hemen her türk ailesi gibi akrabalarla kalabalık bir şekilde günübirlik deniz sefası yapardık. marmara kıyılarında denizanası görmek alışıldık bir durumdur. biz o jöle kıvamındaki canlıları elimize alıp oynardık. enişte üzerimize atıp küçük latifeler yapardı. meğerse onların hepsi öldüğü için kıyıya vurmuş denizanaları imiş. ben nereden bilebilirdim ki? acı gerçeği bir gün canlı olanı elime almaya çalıştığımda öğrenmiştim. canlıları hareket ediyor ve renkli şeritleri oluyor. verdiği elektrik şokunu ellerimden ayak parmaklarıma kadar hissetmem şöyle dursun saatlerce de sızısı geçmemişti.
devamını gör...
geçen gün evrim ağacı tivitlerinde üzerine sohbet edilmiş konu. bir yusır avucuna aldığı anda hayvanın parçalandığını söylemişti de nasıl üzülmüştüm. evrimağacı da bu olayı denizanalarının o minik sevimli jölemsi bedenlerindeki %95lik su oranının, sudan çıkarıldıkları an buharlaşarak formunu yitirmesiyle gerçekleşmiş olabileceğini söylerek açıklamıştı.

çok üzücü. zavallı yavru.
devamını gör...
denizanaları kadar illet, ibretlik çok az canlı vardır. özellikle feribot iskelelerinde dana kadar denizanaları var. canlı canlılar bir de o uzun hareket eden kolları var. sen o kadar deniz pisliğinde nasıl hayatta kalıyorsun. vakum vakum tipi var. böyle bit kadarı var, domuz kadarı var.

üzerine de bassanız ölmüyor. hep canlı kalıyor. bir insanın üzerine at, deriye yapışırsa inanılmaz kötü oluyor. dokununca da üzeri jel gibi işte. anlamsız bir canlı. yaşadığının da farkında değil. işlevsiz.
devamını gör...
hayatınızın en kötü jölemsi tecrübesi olabilir. bu nedenle denizde poşet de görseniz almaya çalışmayın. tecrübeyle sabittir.
devamını gör...
yüzerek açığa açıldığında canli olan bir tanesine temas etme bahtsızlığını yaşamıştım. şoklar şoklar,stresler stresler. sol kolu hissedemedim bir süre . neyseki tek el ve kolda her türlü tecrübeliyiz.
devamını gör...
yaşamadığım tecrübedir. bunda, denizde yüzmeyi pek sevmiyor olmam etkendir. 40 yılda bir israr üzerine girsem de en azından deniz yüzeyini elimden geldiğince kontrol etmeye çalışırım bu varlıklardan var mı diye. zira canım epey tatlıdır. bu acıyı ben tecrübe etmesem de, acının yoğunluğunu daha önce çok işittim. burada okuduklarımdan sonra, cumhurbaşkanı talimatıyla bile girmem denize. böyle bir acıyı göze alsam dişçiye giderim. nicole kidman veya sibel can'la çırıl çıplak yüzme şansım oluşursa fikrimi değiştirebilirim. müjde ar hanımın gençliği de olabilir.

bu arada dünya'nın en zehirli varlığı bir akrep veya yılan türü değildir. avusturalya açıklarında yaşayan bir deniz anası türüdür. buna rağmen izlediğim bir belgeselde, yedi yaşında bir çocuğa yapışmasına rağmen çocuk yaşamıştı.

bir de yılandan, akrepten ve avusturalya açıklarında yaşayan bu deniz anasından bile zehirli olan mahlukat insandır. müptezel girimi, bu sıkıcı gerçeklikle bitiriyorum. bir gerçeklik de çok uykum olması. ulan eyt bile çıksa daha 12 sene var emekliliğe. bir de rakı şişesinde a sosyal bir deniz anası olsam...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar