çocuk yetiştirmek

bugün yolda yürüyorum, önümde bir anne, yanında elinden tuttuğu 7-8 yaşlarında bir oğlan çocuğu, çocuk bir sebepten ağlıyor. kadın önce bir şey demedi, biraz sonra bir şaak diye bir tokat sesi geldi. çocuğun sesi kesildi birden. o kadar kötü oldum ki, yürüdüğüm sokağı değiştirdim onlardan uzaklaşmak için. bu nasıl anneliktir, nasıl merhametsizliktir. siz nasıl bir nesil hazırlıyorsunuz ey anneler? sen merhamet göstermezsen bu çocuğa, başka kim neden göstersin? senden öğrenmediği şefkati kimden öğrensin? elbette sürekli o çocuğu dövmediğini, bazen onu çok sevdiğini biliyorum. ama böyle dengesiz davranışları hangi insan psikolojisi kaldırabilir? senden öğreniyor müsamahasız olmayı, küfretmeyi ve saygısızlığı, daha kim ona anlatabilir ki bu davranışların normal olmadığını?
devamını gör...
fıtartı bozulmamış erkek ve kadınların icra ettiği yegâne sanat ve zanaattir.
emanet, nimet ve göz aydınlığı vesilesi evladın aynı zamanda imtihan sebebi de olduğunu bilen, liyakat sahibi babanın ve merhamet sahibi annenin mamülü de diyebiliriz.aşırıdan uzak, orta yollu nesle muhtaç olduğumuz şu sırada Allah sayılarını artırsın.
diğerleri bundan münezzehtir.
devamını gör...
dünyada ki zor fekat en güzel şey.

herkes yapar mı yapamaz mı? onun hakkında bir şey diyemem ama her aile kültürüne göre değişkenlik gösterir.

yine de bu dayak, küfür, aşağılama tarzı eylemlerin doğru olduğu ve mutlaka uygulanması gerektiği, çocuğu adam etme kılıfı altında legalliği olan bir tarz değildir. bir çocuk hiç bir şiddet unsuru olmadan da terbiye edilip, hayırlı bir insan, insan gibi insan olabilir. onun için kişi önce kendini tam anlamıyla yetiştirmeli ki, çocuğu yetişebilsin. aksi takdirde ne yaparsa yapsın boş. gelişim aile de başlar.
devamını gör...
aslında çokta zor olmayan bir olay. ama katı kuralları vardır ve dikkatli olmak gerekir.

birincisi çocuğu iyi izlemek gerekir. yani sergilediği davranış sizin hangi tepkiniz sonrasında ortaya çıktı. bunu belirlemeli ve davranış iyiyse uygulanan yönteme devam ama değilse vazgeçmeli ve doğru olan bulunmalı. çocuk yetiştirmenin kek yapmak gibi sabit kuralları yoktur. iki çocuğunun ikisine de ayrı ayrı davranman gerekebilir çünkü iki ayrı insan, iki farklı karakter var karşında ve davranışını da aldığın tepkiye göre şekillendirmen gerekir.

ikincisi; çocuk hiçbir ebeveynin vitrin malzemesi değildir. yani senin çevreye zenginliğin gösterme aracın değildir. bir çocuğun iyi giyimi, büyük gibi davranması/konuşması senin iyi çocuk yetiştirdiğin anlamına gelmez. bırak yokluk, sıkıntı ne varsa hepsini çeksin. hatta çekmesi için sanal ortam oluştur ki ileri yaşlarında başına geleceklere karşı antremanlı olsun.

üçüncüsü çocuğa yaşayacağı bir alan ver. aman vazo kırılmasın, koltuk üzerinde zıplamasın diyorsan eşyaların çocuğundan daha değerlidir. çocuk dediğin hareketlidir ve yorulmaz bilmez. bunu gözönünde bulundurup hoplamasına zıplamasına izin vermelisin ki hem bedeni hem aklı gelişsin. hatta düşsün kafasını kırsın ama belli bir noktaya kadar hiçbir şekilde müdehale etme ki kalkmasını öğrensin.

son olarak çocuk senin geleceğindir. keyfiyetine göre hareket edemezsin. ağlama lan çekemem seni deyip tokatı yapıştırırsan güç dengesi değiştiğinde o tokat atan karşıdaki olur.
devamını gör...
muhteşem bir hadise bu. minik, senden bir char, yönetiyorsun, öğretiyorsun, kolluyorsun. ileride koşullar elverdiği takdirde alt soyumun küçük yaşta bir spor dalı ve bir enstrümanda yetkinleşmesi için ayrıca bir çabaya girmeyi planlıyorum. bilhassa tenis. şöyle karşılıklı tenis oynayabileceğim bir tıfıl. beraber wimbledon izliyoruz yıl 2027 federer 46 yaşında finale çıkıyor.* sonra junior baba bak elektroda zahid çalıyorum falan diye geliyor. bunlar hoş şeyler. tabii en büyük miras güzel ahlâktır diyerek kamu spotu tadında da bitiririm entryi.
devamını gör...
eğer ona kulak verilebilirse yeterince aynı zamanda yetiştirilmektir. onunla birlikte kendini de tanımaktır. eğer het hötle çocuktan ziyade anne babanın hayatına uydurulmuş kurallara göre değil de çocuğunuzun size söylediklerine, hissettikleri ve hissettirdiklerine kulak vererek, sevgi ve şefkatle yetiştirilirse kendi içinizdeki sesleri duyacağınız bir tecrübedir. çocuk yetiştirmek, bizatihi değişmek ve gelişmektir.
devamını gör...
aileler çocuk yaparken maddi olanaklarını düşünmek yerine manevi olanaklarını gözden geçirmelilerdir evvela. çocuğa yeterince ilgi, sevgi, şefkat, ahlaki değerleri sağlayabilir miyim? çocuk yetiştirmek zor zanaat tır. bugün topluma rahatsızlık veren insanlar ailelerin sadece maddi olanaklarını düşünerek dünyaya getirdiği çocuklardır. karın bir şekilde doyar, önemli ve asıl olan maneviyatı doyurmak tır.
devamını gör...
“...ben öğrencilerime, sabah kahvaltıyı birlikte yapamayacaksanız, iyi geceler diyemeyecekseniz, masal anlatamayacak ya da dua okuyamayacaksanız, akşam yarım saat konuşmayacaksanız çocuk doğurmayın diyorum....”

demiş ilber hoca.

bir hayli zor olan eylemdir.
devamını gör...
bu ülkede öyle çocuklar görüyorum ki, ormana bırakılsa maymunlar tarafından büyütülse, inanın çok daha insan evladı olurlar. nasıl aileler ise artık, hayvanlar kadar evlat yetiştirmesini beceremiyorlar.
devamını gör...
insanlığın küçük bir kısmının ilgilenmesi gereken eylemler bütünü, nasıl herkes resim yapmaya çalışmıyor, herkes çocukta yapmasın. araba kullanmak için bile ehliyet alınıyor, ama mevzuubahis çocuk olunca, sanki çok normal bir meseleymiş gibi, kadının annelik içgüdüsüne kalıyor her şey. çoğu baba çocuğunu sevmekten dahi aciz olduğu için onları hesaba katmıyorum bile.
genel çocuk yetiştirme biçimi de inanılmaz, biraz şansınız varsa, kız olursanız ileride çocuk büyütecek şekilde, erkek olursanız memur olacak şekilde yetiştiriliyorsunuz. arada hayatınız berbat gibi hissederseniz, bu şekilde dahi yetiştirilememiş, ailelerinin muhtemelen sekizinci çocuğu olan sokak serserilerine bakıp şükrediyorsunuz.

müthiş değil mi daha doğar doğmaz ne olacağınız belli, hiç sürpriz yok, kız olursanız topluma ileride çocuk yapmak dışında hiçbir faydası olamayan bir asalak, erkek olursanız devletin kanını emmek için özel olarak yetiştirilmiş bir asalak oluyorsunuz.
sonuç olarak ya hayatınızı kendiniz yönetmeye çalışıp, aileniz tarafından reddedilip, genç yaşınızda öksüz yetim kalacaksınız, yada kurbanlık koyun gibi kaderinize teslim olup, ömür boyu istemediğiniz hayatı yaşayacaksınız.

tebrikler! hiçbir sebep yokken bir insanın var olmasına neden olup, sonra onun hayatına kim bilir ne yaptınız. alkışlıyoruz.
devamını gör...
sorumluluğu çok yüksek olan bir iştir. bunu sorumluluğu gerçekten alabilecek insanlar çocuk yapmalı yoksa çocuğun hayatının içine ediyoruz. kötü olduğunda da onu suçluyoruz. kader bununda olacağı varmış deyip bütün sorumluluktan yırtıyoruz.
devamını gör...
şakası olmayan bir konudur. bebek ve çocuk denen şey belli bir süre o halde kalıp belli bir süre sevimlilik taşıyacak. ileride ise yetişkin biri olup topluma karışacak. ileride nasıl bir insan olacakları da büyük oranda çocukluk çağındaki yetiştirilme şekillerine bağlı olacak. o nedenle çocuğun ailesine düşen iş çocuğu sadece "agucuk magucuk" şeklinde sevmekten daha öte olmak zorundadır. aile, çocuğun ileride birey olabilmesi için çaba sarf etmelidir. hatta profesyonel bir uzmandan da muhakkak destek almak zorundadır. bugün adlarını dahi anmak istemediğimiz onca iğrenç insanlar da bir zamanlar bebek ve çocuktu. ama yetişkin olduklarında büründükleri kişilikler ortada. o nedenle mesele çok ama çok ciddidir.

Allah nasip ederse bana bunu, ben de yalnızca annesi ile beraber değil, profesyonel bir uzmandan da destek alarak yetiştirmeye çalışacağım.
devamını gör...
ülkemizde yeni yeni bir bilincin oluştuğu mesele. hemen her konuda olduğu gibi aman bana ne milletten ne yapıyorlarsa yapsınlar gibi bir şey diyemiyorum çünkü elin rastgele yetiştirip dünyaya saldığı veletleri büyüyüp benim güvenliğimi, emniyetimi ve maddi manevi refahımı tehdit ediyor. kişisel mutluluğumu yerle bir etmeye kimsenin hakkı da yoktu oysa. ben öleceğim başkalarına yapmaya devam edecekler. doğru değil bu. artık bilinçli ebeveynler parmak sayısı kadar değil ancak bu yeterli mi? asla. 3 çocuk yerine tek çocuk şartı getirilerek aşırı üremenin önüne geçilmesi lazım. herkes odağını tek çocuğuna verirse en azından bir nebze daha dikkatli yetiştirilmesi sağlanabilir. zaten dünya çok kalabalık. adım başı insan var, böyle olmaz ki.
devamını gör...
çocuk yetiştirmek sanattır.
anne ve baba en büyük örnektir, bir insanın yetiştirdiği çocukta en öncelikli önem vermesi gereken ahlaklı olmasıdır. çocuklara sürekli iyi okul kazansın diye yarış atı muamelesi yapılmakta,
tamam belki iyi okullar kazanıyorlar ama ahlaksız doktor, rüşvetçi hakim, dolandırıcı iş adamları oluyorlar.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar