çocukluk dönemi sanrıları

#özgürler 

tv de haberlerde çığ haberlerini duydugumda kafamdaki çığ tarifi çizgi filmlerde yumruk büyüklüğünde bir tepeden bırakılıp aşağı indikçe kocaman bir yuvarlak topa dönüşen kar kütlkesiydi.ortaokula kadar bunun boyle gerçekleştiğini sandım.

devamını gör...
annenin "yemezsen arkandan ağŸlar." sözüyle yumurtanın gerçekten arkandan ağŸlayacağŸını sanıp üzülerek yemek.
"içinizdeki trafik canavarını durdurun." reklamını fazla ciddiye almak. şŸöyle ki bu reklamda arabayı süren baba hız yaptıkça hulkımsı bir canavara dönüşŸüyordu ve kaza yapıyordu. aileyle çıkan bir yolculukta baba hızlandıkça arkada spenç sessiz sessiz ağŸlar ve babanın gerçekten canavara dönüşŸeceğŸini düşŸünür.
dizilerde evlere ayakkabıyla girildiğŸini görünce, kendisi muhafazakar bir aileye sahip olduğŸu için, muhafazakar olmayan evlerde de bu uygulamanın olduğŸunu sanmak.
devamını gör...
otobüslerdeki imdat çekici. otobüs arızalandığında çekersem bizi gitmek istediğimiz yere götürmek için bir çekicinin geleceğini sandığım aparat, gps filanda yoktu o zamanlar.*
devamını gör...
radyonun içinde müzik çalarken gerçekten küçük insanların çaldığını sanmamdır
ama araya konuşma girince haber arkası yarın onun bir stüdyodan yapıldığını da bilirdim
devamını gör...
pilavda yemediğim her pirinç tanesi başına çocuğumun olacağını,dolayısıyla o kadar çok çocuğa bakamayacağımı söylerlerdi,bense çok cocuk sevdiğimden midir nedir,hala tam bitirememekteyim..
devamını gör...
öğretmenlerin tuvalete gitmediklerini düşünmek...
bir de kuşları vardır öğretmenlerin, her yerde sizi takip ederler.. bu yüzden yaptığınız yaramazlıklar kursağınızda kalır...
devamını gör...
evde kütüphanede gördüğün 'oryantalizm' adlı kitabı, oryantal dans öğreten bir kitap sanmak,bu kitabın evde ne aradığını anlayamamak hatta neredeyse korktuğundan belki de boyunun yetişmediğinden o kitabı ordan alıp içindekileri okumamak.yeterince büyüyüp de kitabı karıştırdığında hiç de öyle bişey olmadığını anlayıp gülümsemek.
devamını gör...
balkonumuz deniz manzaralıydı. denizin ilerisindeki ışıkları rusya sanıyordum ve hep oraya yüzerek gideceğim günü hayal ediyordum. haritada bakınca rusya'ydı karşısı. meğersem değilmiş, babam dediği gün bana oranın rusya değil, yaşadığımız ilin ilçeleri olduğunu... çok iyi hatırlıyorum, yıkılmıştım...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar