2846.
aşırı sanatsal bir fotoğraf değil biliyorum, güneşe yüzümü dönmüşüm eyvallah, kameram da pek iyi değildir farkındayım. ama netice itibariyle her fotoğrafın bir hikayesi vardır. bu güvercin benim kapı komşum sayılır. her akşam onun tıkırtısıyla uyurum. malum kış, soğuk. pencere önüne koyduğum pirinçler ve bulgurlar bir türlü hedeflediğim gibi tüketilmedi. sonra kuşların pirinç yemediğini, muhtemelen bulgurlarımızı da gdo'lu buldukları için tüketmediklerini fark ettim. bugün annem yarma dediğimiz buğdayı koydu. odaya her girişimde benden korkup ağzındaki buğdayla kaçan serçelere denk geldim.

tam kalorifer önüne mayışmış bir halde çöreklenmiştim ki güvercinim erken dönüş yaptı yuvasına. önce beni bir tarttı, baktı tepki vermiyorum başladı tık tık yemeye. ürkütmemek için ani hareket yapmamaya çalışıyordum ama ne zaman kafamı kaldırsam onu da bana bakar halde buldum. bazen dikti gözünü, bazen yan yan yokladı. bu anı da öyle yakaladım. tüm buğdaylar feda olsun sen yeter ki doy komşi diyerek sırıtabildim. işte bu an da o andır. uzun açıklamamı sabırla okuyan herkese teşekkürler. *

devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar