dünya sözlük yazarlarının özlemleri

en çok neyi özlüyorum biliyor musun diyerek konuya girmiyorum, yazmadım kabul et hatta.

evde kös kös oturduğum zamanlarda günü kitap okuyup, fm oynayarak geçirdiğim ve gecesine de bir film sıkıştırabildiğim ve uykum kaçsın diye kahve içip, gece 3-6 arasını da bir nba maçı ile doldurup, sabah namazını müteakip; o herşeyi halletmiş ve bir gece önce kafasında kurguladığı ertesi güne ait herşeyi gerçekleştirmiş olmanın verdiği huzurla kendini uykunun kollarına bırakmayı. işte bu günlerimi özlüyorum bazen.
devamını gör...
yaz akşamları balkonda oturup babamla sabahlara kadar ettiğimiz muhabbetleri özlüyorum.
çok zor zamanlardı. çok sıkıntılı zamanlardı. ama bir o kadar da mutlu huzurlu zamanlarmış. tuhaf..
devamını gör...
ilk bakışta şuraya yazacağım bir özlem bulamadım, böyle şeyler yaşayınca kendimi potansiyel odun hissediyorum, şu an sizi heyecanladıracak şeyler olsaydı onada ilk başta yazacak bir şey bulamazdım, duygusal kabızlıkmı çekiyorum nedir.
devamını gör...
hayatta en çok korktuğum özlemlerden biriydi bir zamanlar. özlemeyi düşünmek bile, ağlatmaya ve hayattan soğutmaya yetiyordu. keşke sadece paranoyak özlemelerim olsaydı. günü birinde karşılaşacağımı bilerek özlerdim. öyle basit öyle güzel işte. ama bu fani dünyayı terk eden bir anneyi özlemek başka bir şey gerçek bir özlem işte! bu özlemi dindirmenin tek yolu da rüyalarsa, iç yakar. kabussuz ve üşümediğiniz tek bir geceniz olmaz.
devamını gör...
sabahtan akşam ezanına kadar dışarda olup eve sadece su ve atıştırmalık için uğranılan günleri, yaşça büyük çocuklarla futbol maçına kabul edilmeyi. topkek ve gazoz ikilisinden tat alabilmeyi. televizyonun önüne tekli koltukları çekip saatlerce ateri oynamayı. tasasız geçen her günü.

ama en çok (bkz: istanbul)
devamını gör...
anlamadığım dünyayı anlamakla yükümlü olmadığım içine girmeden sadece dolaştığım, beklentisiz dünyada yaptığım hatalarla hoş görüldüğüm çoçuk olmayı, ve boş zihnimi özledim.
devamını gör...
gece saat 10'dan sonra, hazırlanın çıkıyoruz diyen bir dostumu özledim. dürümcü, künefeci ve çekirdek ayinlerimizi. üniversite hayatımı renklendiren müthiş insanı. her anlamda yanımda olan, aklına, fikrine, muhabbetine ihtiyaç duyduğum. yahu, daha 3 ay oldu mezun olalı, ama özledim ulen.

kişiseldir çok tabi ki.
devamını gör...
maradona ve zidane bu adamları özlüyorum yeşil sahalarda birde çocukluğumun kartalını metin'i, ali'yi, feyyaz'ı, rıza'nın muz ortasını, gökhan'ın kalçası çıkık halde top kesisşini, ulvi'yi kadir'i, amokachi'yi, ertuğrul'u...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar