dünyaitiraf.com

#özgürler 

625.
evet zamanı geldi vicdanımı rahatlatmam lazım..

yer: ecnebi bir tren istasyonu

kişiler : endoplasmik bir kulum - kondüktör

olay: dün elimde telefon bir yandan sözlüğümüze bakıyorum, bir yandan yanımda işle alakalı notlar var onlara bakıyorum. birden fark ettim ki durağa gelmişiz insanlar iniyor. ben nevaleyi , çantayı toplayıp inmemle - kondüktör abimizin kalkış düdüğünü öttürmesi bir oldu. ben bu sırada son kontrol yapayım diye eli cebe attım cüzdan yok! yavaşca hızlanmaya başlayan hızlı trenin arkasından artık hangi kafayla bilinmez "o tren kalkamaz" naram yeri göğü inletirken yapmış olduğum gafa mı güleyim , tüm dünya'da zaten türkçe konuşuluyor tabi düşünceme mi yanayım kondüktör abi fark etti ki hızlı treni koşarak kovalayan bir genç var.. sakince yavaşlayan trenden daldım kompartmanıma lakin cüzdan yok arkadaş.. "yapacak bir şey yok" dedim çantandan bul bozukluk eve git bir şekilde. koca hat sayemde 10 dakika kilitlendi. asıl sorun ise cüzdanın çantanın ilk gözünde olmasıydı.. evet yaptım sözlük.
devamını gör...
626.
sevgili sözlük,

bir haftasonunun daha sonuna gelmiş bulunuyoruz. an itibariyle yarınki pazartesi sendromu sardı bünyemi. nşa işine aşık bir ben-i adem olarak, yaklaşık bir haftadır işe gitmekten nefret ediyorum. gidince bir şekilde gün bitiyor da, akşam olunca ertesi gün işe gitmek istemiyorum mesela.. umarım yakın zamanda geçer. alışkın olmadığım için sarsıyor bünyemi bu tür sıkıntılar.
devamını gör...
627.
bazen yoldan geçen bir kıza çok kötü tutuluyorum (aşık olmak sözü biraz ağır kaçardı heralde burası için). sonuçta sadece ''yoldan geçen bir kız'' olduğu için tanışmak adına atılacak küçücük bir adımın bile ''abazan, şıpsevdi'' gibi sıfatlarla anılması ihtimali güçlü olduğundan tam aksine göz kontağından bile kaçınıyor ve ''umursamaz, gururlu, aldırmaz'' kişi olarak içim içimi yiyerek hızlıca yürümeyi de sevdiğimden acelem varmış gibi yoluma yeniden devam ediyorum. gerçi zaten hiç durmuyorum ya...
sonra doğal olarak unutuyorum. bu arada okurlar; bu ''aldırmaz, umursamaz, kaçan kovalanır''olmanın havasına fazla kapılmayın; çok kötü,çooook....
devamını gör...
630.
evime fare girdiğini çok sonradan anladım sevgili sözlük. fare pisliğini tanımam ve izini sürmemle beraber, alçak farenin yüz havlumu kemirmesi intikam ateşini fitilledi. hemen koşup, en zehirli fare imha araçları edinerek çalışmalara başladım, iç kanamadan ölecek heheeee diye sevinip durdum. evet ama napayım söleyin be din kardeşlerim. evimde girmedik delik bırakmayan bu fareyi öldürdüm evet. nalet olsun ama girmeyecektin bu eve dostum.
devamını gör...
634.
pazar sabahı saat 6da evden çıkmış olmanın verdiği mallıkla havaalanına gittim,otoparka arabayı parketmek için daha ilk hamlemi yaparken sabırsız densizin biri havaalanı burası yetişmemiz lazım seni mi beklicez şeklinde bi kelam etti..o gerginlikle sabret 1 dakikadan birşey olmaz dedim,paşam duymayacağım şekilde "b.k herif" demiş bana ki o sırada arabadan inmiş olan annem duymuş ve bunu eve geldikten sonra söyledi bana..hani havaalanında zaten arabayı bırakıp adamı güzel bi dövmediğim için çok pişmandım bi de annemin söylemediği herifin o kelamını duyunca evde kendi kendimi yedim..ama yüzünü kazıdım aklıma..

(bkz: seni bulacam oğlum)
devamını gör...
635.
yaratıklı film seyretmeyi seviyorum. insanlar gözüme daha sevimli geliyor böylece... iyi ki insanlarla birlikte yaşıyorum diyorum sonra...
devamını gör...
636.
istanbul'a ilk geldiğim sene, tramvay ile çapa istikametine gideceğim diye, aksi istikamete giden tramvaya binmiştim. farkettimse de, inip karşı tarafa geçip yoluma gitmeyi akledememiştim ve baya dalga konusu olmuştum sülalede.

ama olmuşum 7 yıllık istanbullu, benzer hatayı bu gün yine yaptım. eminönü'nden kadıköy vapuruna bineceğime, üsküdar vapuruna binmişim. ve de bir önceki vapuru her zamanki gibi 1 dakika ile kaçırdım ve bilmem kaç dakika üsküdar vapurunu bekledim orada. vapur üsküdar'a yanaşırken tanıdık liman olmadığını farkettim ama, sanırım yük gemisi felan geçiyor, bizi de vapur olarak bekletiyorlar diye düşündüm. insanlar ayaklanıp da inmeye başlayınca acı gerçekle yüzleştim tabi.

hayır bu salaklığımı gelse de kuzenim ona bir anlatsam, benle bir dalga geçse keşke diye düşünemem mi garip, yoksa karşıma çıkan ilk vapuru binemem gereken vapur sanmam mı, bilemedim ben onu.

edit: imla ve anlatım bozuklukları
devamını gör...
637.
sanırım hemen hemen herkesin başına gelmiş bu olay. otobüs, tramvay ya da vapur.

yurtta ilk günümün ve ayrıca üniversitedeki ilk vizemin sabahıydı, yurttan servis gidiyordu okula. servis hareket ettikten beş dakika sonra cüzdanımı dolayısıyla öğrenci kimliğimi yurtta unuttuğumu farkettim. geri dönüp cüzdanımı aldıktan sonra kadıköy yazan ilk otobüse bindim, nerden bilebilirdim ki her kadıköy yazan otobüs aynı yoldan gidiyor. benim paniklediğimi gören amca-teyzeler yardımı sayesinde e-5 te indim. her geçen otobüse kadıköye gider mi diye sorduğumda biri de demediki kadıköye giden otobüsler yolun karşı tarafında. uzun lafın kısası sabah 9.30 daki sınava ucu ucuna yetiştim.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar