dünyaitiraf.com

#özgürler 

10623.
an itibarıyla bütün itiraflarımı sildim.
aynı konu ile alakalı birden fazla itiraf yapmak yasakmış. saçmalıklar silsilesi vol
neyse her gün yeni bir şey yaşayıp farklı itiraflarda bulunmak dileğiyle (yeni bir şey yaşamadı)
devamını gör...
10624.
özümde iyi bir insanım aslında. fakat özüm çok derinlerde olduğundan midir bilemem o iyiliği bir türlü ne ben ne başkası göremedi. bazen dürüst olacağım diye aklımdan geçeni söylüyorum haliyle bu da insanlarda hayal kırıklığı yaratıyor. neyse Allah affetsin dimi peder. yine gunah cikardik.
devamını gör...
10627.
ilkokul 4. sınıfta devasa bir kağıda sınıfça resim çizme etkinliği yapılmıştı sonra o resimler duvarlara asılıyordu falan. resim yapmaktan zaten nefret ederim bir de karşımda sınıftaki en sevmediğim çocuk. hoca içinizden geldiği gibi istediğinizi çizin deyince bir tane eşek çizmiştim.

yanlış anlaşılmasın içinde bulunduğum duruma binaen eşek çizmiştim karşımdaki arkadaşıma hakaret yoktur.
devamını gör...
10628.
bazen gece uyanıp gördüğüm rüyaları not alıyorum. uzun uzun yazmıyorum elbette, anahtar kelimeler kullanıyorum. bazen de saçma cümleler. sabah olduğunda hatırlamak istiyorum, bazılarını yazsam da hatırlayamıyorum ve bu durum hoşuma gidiyor.
devamını gör...
10632.
size bir salaklığımı anlatayım.
oruçluyum ve çok yorgunum ( bunları vurgulamamın sebebi ben salak değilim yaa düşüncesi ) her neyse bim'e girdim alışveriş yaptım 14 tl tuttu, benim aklım saat hesabına gitti 2 tl sandım kasiyerle 30 saniye falan borcum 2 tl ya diye tartıştım hatta, sonra 14 tl verip özür dileyerek çıktım.
devamını gör...
10634.
ölümden it gibi korkuyorum. günahlarımın sevaplarimdan çok daha az olduğunu bilsem dahi korkucam biliyorum. daha da korktuğum yakınlarımi kaybetmek ama
başa gelecek hepsi kaçış yok. ölümün soguk yüzü rahatsız edici ve korkutucu. ne yaşayacağıni neyle karşılaşacağını bilmemek kabrin altıni düşündükçe sakin kalmak mümkün değil. yüksek bir iman haricinde bu acıya karşı nasıl mukabele edilir, bu Allahsız insanlar nelerine güveniyor ben yeminle anlayamıyorum lan. ölüm geliyor arkadan kostura kostura bu artislik kime, neye.neyse.
sözlükten biri vefat etmiş başlığına denk geldim okudum hepsini, kişi 81 dogumluymuş gencecik.. yeni evlenecekmiş, bekleyeni de varmış rahmetlinin. içim borumbok oldu okudukça. çok zor ağzını kırayim çok.
devamını gör...
10636.
6-7 senedir hep aynı şeyler fikrimde. hep aynı şeyler etrafında dolanıyorum. bazen neşeli oluyorum sanki ya da daha iyi, bir şeyler yapabiliyorum, ortaya bir şeyler koyuyorum. hep kısıtlı anlarda bir sürü şey kotarıyorum. ya da güzel vakit geçirebiliyorum insanlarla. insanları mutlu bile edebiliyorum. onun dışında hep üzgünüm. keşke düşüncelerimi daha çok havalandırabilmenin bir yolu olsaydı.
6-7 sene önce hiçbir şey kontrolden çıkmamıştı tabii. bu arada 6-7 sene diyorum ya, meğer 8 sene olmuş. 2009 yazında olmuştu her şey. üzüntüyle geçirilmiş sekiz sene insan hayatında ne büyük bir kayıp. hem de gençlik yılları ise. 19'dan 27'ye kadar geçirilmiş koca bir kayıp an. şu dakika her şey değişse Allah'ın elleri dokunsa bana, her şeyi telafi edebilirdim belki de, o kayıpları hissetsem de. ama değişeceğinin garantisi var mı? şöyle düşünmek üzereyim aslında: "artık olan oldu, bir şeyler oldu, o andan itibaren sen eskisi gibi olamadın, sen değişemezsin." ama bu düşünce çok acıtıyor içimi. böyle ölmeyi hiç istemiyorum.

bir şeylere canım sıkılıyor. bu sözlük yönetiminden bir abi var, benle küs ve bana alınmış gibi geliyor, ona bile canım sıkılıyor. neyse. bu sözlük yönetiminde tek abi vardı di mi. neden bir sansür uyguladım bilemedim, çekinmektendir belki.

başka insanların hayatlarına bakıyorum, onların da başına bir yığın şey geliyor. kısıtlanıyorlar bu hayatta. bir şeylerden geri kalıyorlar. ama ne bileyim. sanki çok büyük bir güç vardı bende de ben bu gücü, imkanı, ya da zekayı, hepsi her neyse işte, kullanamadım gibi. ne ilmimle amel etmişim, ne o ilmi öğretmişim, ne kendimi ne o'nu bilmişim.

konuyu dağıttım. işte yine bir arkadaşım arıyor. bu kız da beni hep arar. aslında iyi bir kız. ama beni anlayamayacağını düşündüğüm biri sanırım. bazen insanları küçük görüyorum çok istemsiz. kafamda belli kalıplar var. maalesef. hayatın bana öğrettiği onca şey arasında hala böyle düşünmek çok dar bir bakış açısının ürünü biliyorum. mesela şöyle bile düşünüyorum, ne yapacağım ki açsam? beni dışarı çağırsa, benle ne konuşacak? kesin aşık olduğu birini anlatır. iyi de sen peki, sen 2009'daki insan mısın? sen ona farklı ne anlatacaksın ki sanki diyorum. işte en koyanı da bu oluyor insana. senin kararmış kalbinde o temiz kalan küçücük yönü o insanda bulmak istesen ne olur. senin de diğerlerinden bir farkın yok. o küçük özün seni kurtarmaya yetmiyor işte, doğru davranmana bile yetmiyor.

dün bir arkadaşım aramıştı. ona da cevap vermedim. sonra da şimdi yatıyorum, tatlı rüyalar falan dedim. aslında sözlük yönetimindeki abinin de başkalarının da bana neden alındığını anlamak zor olmasa gerek.

hep kendimi hırpalamak da sıkıcı.
devamını gör...
10638.
bir gün bu itirafların hepsini toplayıp polise, savcıya, adı geçenlere ( anne-baba, sevgili, arkadaş, kardeş ) ileteceğim.
bu da benim itirafım olsun .*
devamını gör...
10639.
saflığımdan mı alıklığımdan mı bilmiyorum ama arkadaş çevresinde hep keklenen ben oluyorum. sanırım çok düşünmeden hareket ettiğim için oluyor bu durum. gülüp geçiyorsun da hep arada olmadık yerde birisi takılınca insan garipleşiyor iyice.

kesin burda bile yanlış anladıklarım vardır. bu halimden bir türlü kurtulamıyorum ne yapayım, ben böyleyim.
devamını gör...
10640.
üniversite okuyorum aileme sürekli "iş aldım, yüklü miktarda para verdiler maddi durumum iyi" diye yalan söylüyorum. zaten elleri sıkışık bir de bana para göndermek için dahada sıkışmasınlar.

anne aldığım kredi yetiyor diyorum, inandıramıyorum kadıncağızı.

edit // gerçekten yetiyor, ara ara sıkıntı olsa da çok şükür altından kalkıyoruz. sadece yalan söylemek koyuyor biraz...
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar