dünyaitiraf.com

#özgürler 

12342.
üstteki yazar zarifoğlu alıntısı yapınca şuraya ben de eklemeden edemedim:
"zirvesine göz koyduğum dağlara bak.
koşup takıldığım çitlere bak."
yazacak bir sürü can sıkıcı şey var ama halim yok anlatmaya.
devamını gör...
12343.
erkek neslinin zamanla azalmasına evrimsel bakınca değişen toplum düzeninde erkeklere ihtiyaç kalmadığından kaynaklı olabilir mi diye düşünüyorum bir çeşit doğal seleksiyon.
erkeklerin yapacağı her şeyi kadınlar ve teknoloji yapıyor zaten.
devamını gör...
12348.
ortamlarda linux fanboyluğu yapıyorum ama kullanmaya başlayalı 70 gün oldu ve ben birçok kez sistemi patlamayı başardım. aramızda kalsın sözlük. linux, bu arada her şeye rağmen çok güzelsin canım. keşke sadece benim olsan...
devamını gör...
12349.
bu kadar acıklı hisler taşıdığım bir akşamdan bir öykü kotarırdık ama o öyküler olmasa biz yeterki acı çekmeseydik dediğim noktadayım.
biz yazmasaydık hep, yaşasaydık dediğim noktada.
daha saatler önce buradan bir arkadaşa sevinebiliriz neşeliyim demiştim. nasip.
devamını gör...
12352.
çok mutsuzummmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm
devamını gör...
12353.
gelecek ile geçmiş, doğru ile yanlış, iyi ile kötü, istekler ile olması gerekenler, sinir ile rahatlık, akıl ile kalp, nefis ile ruh arasında sıkışmış haldeyim. çoktan yapılmış ve bitmiş olması gereken şeylere daha başlamadım bile. o enerjiyi de kendimde bulamıyorum. şu tembellik beni öldürecek. öyle tembelim ki ölmeye bile üşenirim yani o derece. hayatımın her safhasında ya hep ya hiç var. ilgi duyduğum şeylere öyle müteveccih oluyorum ki kendimi kaybediyorum. sevmediğim şeyler konusunda ise düşününce bile yoruluyorum. biri beni kurtarsın.
devamını gör...
12356.
bazen size çok şey anlatasım yazasım geliyor ama hep birileri çıkıp amaan piyasa reklam filan der diye vazgeçiyorum. oysa tek niyetim güzellikleri yaymada bir nokta olabilmek. sosyal medya ve sözlük insanları sizden korkuyorum.
devamını gör...
12357.
müdürüm ile gece 11 civarı paşalimanı'nda karşılaştım. görür görmez yarın ona teslim etmem gereken raporlar beynime çaktı. selamlaşıp arkadaşımla tanıştırdım derken içimden diyorum ki belgeleri teslim edemeyince zamanımı nerelerde harcadığımı sormasına lüzum olmayacak. hayırlısı tabii.
devamını gör...
12359.
garip bir komplekse girdim. yine triplerdeyim. o yüzden sözlükteyim, sözlük!

geçen gün, sosyal medya çevrimiyle epeyce içli dışlı olmuş bir arkadaşımla oturduk. bilmemkaç bin küsür takipçisinin muhatabı olduğu paylaşımlarını pasif hesaplarımla gözlemiş kaçak bir gözlemci olarak muhatap olmadığım paylaşımları karıştırmaktan duyduğum suçluluk duygusunu def etmek adına bunlardan söz açtım. söz sözü açtı, takipçileriyle paylaşmadığı -belki de henüz paylaşmadığı- fotoğraf ve video kayıtlarını görme ayrıcalığına eriştim. küçücük telefon bir anda kocaman bir annane sandığına dönüştü, ne yoktu ki içinde: bebeklik, çocukluk fotoğrafları, anaokulu merasiminde oynadığı piyesin kayıtları, gidip gördüğü yerler, orada karşılaştıkları, ölümsüzleştirilmiş anlıklar vs bi' dolu kayıt. yavaş yavaş kendimi kötü hissetmeye başladım, benim de vardı ufak tefek kıyıda köşede kalmış kayıtlarım ama onun koleksiyonunun yanından geçemezdi benimkiler. telefonun şarjı azalmıştı, mütevazı koleksiyonumun nadide parçalarını onunla paylaşmaya yetmez gibiydi. iyice kötü hissettim.

çocuğun yanından ayrıldıktan sonra bir muhasebeye giriştim: niye böyle oldu? bir heyecanla facebook hesabı açtığım zamanlar geldi hatırıma. niye kapatmıştım o hesabı? didik didik ettiğim küçük fotoğraf albümümden zar zor bulduğum profil fotoğrafı olmaya layık biricik fotoğraf giriş sayfamın sol üst köşesinde bir seneden fazla durunca; densiz bir ilkokul arkadaşım (çirkin olmasına rağmen o kızı hala hatırlıyor olmam bu yüzdendir), tüm muhtemel profil ziyaretçilerimin önünde pek de nazik olmayan bir üslupla fotoğrafı değiştirmemi salık verince kapatmıştım hesabı. kız da haklıydı aslında, o bir sene içinde çözünürlüğü daha yüksek kameralar türemişti. zaten kısa süren facebook hayatımda pek de bir şey paylaşmamıştım, hatta belki de hiçbir şey. arkadaşlık isteğimi kabul etme nezaketi gösteren arkadaşlarımın paylaştıklarının üstünde duran "sen de bir şeyler paylaş" minvalindeki butona elim bir türlü gitmiyordu. halaoğlum ve mahallenin güzel kızı ile paylaşacaklarımın ortak kümesini bulma çabası uzun süre meşgul etmişti beni. takdir edersiniz ki bu karmaşık filtrelemeyi geçen pek bir paylaşım olmadı.

geçenlerde bir başka sosyal medya müdavimi arkadaşımın benimle çevrimdışı paylaştığı tecrübesi de aklımda ayrıca yer etti. paylaşıştıkları "story"ler sayesinde tüm takipçileriyle sürekli bir meclis içinde bulunuyormuş ve çevrimiçi meclislerindeki birliktelikleri sayesinde, bir ay veya bir yıl aranın ardından onlardan biriyle karşılaşacak olursa araya hiç fasıla girmemiş gibi muhabbet edebiliyormuş (benle muhabbetinin neden hal hatırdan öteye gidemediğini de anlamış oldum). kendini hiç sakınmadan girdiği atina şölenlerinin, söz ve işret meclislerinin geveze adamı sokrates'in sıkı takipçisi biri olarak bu sürekli birliktelik fikri bana oldukça ilgi çekici göründü.

ama soru baki: onlarca muhatapla ne paylaşılabilir? belki de cevap bu ikinci arkadaşımın tecrübesinde saklı. çevrimiçi paylaşımın sürekliliği çevrimdışı paylaşımı garantiliyorsa, demek ki paylaşım, en temelde, bir çevrim meselesi. bir kere çevrime girince devamı geliyor.

bu kadar kafa yorup operatör reklamlarının klişesi "mutlu anlar paylaşınca çoğalır." sloganına ulaşmış olmak kötü bir his. en iyisi bir yerden paylaşmaya başlamak...

iyi hoş da insan kırgınlığını paylaşamıyor ki
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar