dünyaitiraf.com

#özgürler 

1622.
gece körüyüm. yani karanlıkta göremiyorum, ne var bunda demeyin, millet görebiliyor, az önce ev karanlıktı ve kafamı odamın kapısına çarptım, salak mıyım sakar mıyım diye düşünürken karanlıkta görememek mantıklı geldi.
siz karanlıkta görenler, asıl tuhaf olan sizsiniz. şu an karar verdim. karanlıkta görülür mü olm?
devamını gör...
1623.
bir başlıkta birden fazla tanım yazılmışsa ve ilk tanım hiç oy almamışsa bazen ilk tanıma artı verip diğerlerine eksi veriyorum. adam başlık açmış, senin de tanım yazmana aracı olmuş, insan bi eksi verir en azından di mi? tık yok elemanlarda, ne yazılmış ne yazılmamış umurlarında değil.
devamını gör...
1624.
ciddi ciddi mafyatik işlerle uğraşan müşterim var. adam beni çok seviyo. gerçi iyi la aramız. ilk odasına girdiğimde sert çıkıyor kazık mı atıyon lan sen bana o fiyatlar ne öyle falan diye ben yok abi fiyatlar şöyle böyle.... ne diyorum. 10 dakka sonra adam yumuşuyo on numara muhabbete başlıyoz. benden önce başka şeylere sinirlendiğini anlıyorum. baya baya da zengin adam iyi de bi müşteri yani. bak ben seni seviyom dik durman falan güzel diyor bana. tanışmamız da enteresan adama zorla çay içirmeye kalkmıştım. muhasebeci sanmıştım ilk bizim ofise geldiğinde. itirafa gelince ben bu adamdan bile zorlanmadan parayı alırken ulan benim mazlum gördüğüm acığım adamlar bana para vermiyor üçkağıda yatıyor. buyur burdan yak.
devamını gör...
1630.
arada sırada mis gibi parfüm kokuları geliyor burnuma, huriler gelip makas mı alıyor nedir. tövbe tövbe, şizofrenim diye bir itirafta bulunayım ve kapatalım bu konuyu.
devamını gör...
1631.
oruç tutarak acın halinden anlamaya çalışmak bana palavra gibi geliyor. yani sen kaç tane aç gördün heycanla akşam ezanının okunup açlığına son vereceğini bekleyen? bi parça ekmek bulur atar ağzına belki onu da bulamaz 2, 3 gün aç kalır. içecek su bile bulamaz. bizim gibi 16 saat aç kalıp da her dakika açım açım diye söylenen bir de iftarda sofranın donatılacağını bile bile söylenen kaç fakir insan var ki?

devamını gör...
1635.
sözlüğe yazar kazandıranın ve kazandırdığının nicklerinin üstte ay-yıldızlı bayrağımız gibi dalgalanmasına uyuz oluyorum. yazar kazandıramadık diye de bu kadar vurulmaz ki adama. hem çevreme söylüyorum, adamlar ot ben ne yapabilirim. sözlüğe gelmiyorlar diye en yakınlarımı da silemem ya. neyse. bir gün bu sözlüğe öyle bir yazar kazandırağım ki, hepiniz ''abi senin kazandırdığın bir yazar da ben olaydım'' diye peşimde dolaşacaksınız. bense size yönümü dahi dönüp bakmayacağım.*
devamını gör...
1636.
maalesef ben oruç tutamıyorum. 12 yaşımda ki kardeşimle akşam masaya oturunca utanıyom ama o bile tutuyor. oruç tutmuyorum ama akşama kadar sadece su içiyorum. onu da gizli saklı yapıyorum. yemek yerken falan niyeyse utanıyom aga ben yiyemiyorum. bi kere yedim ofistekiler baktı falan kötü oldum ben yav.
devamını gör...
1637.
sözlük şu son iftar zirvesinde herkes iftarını açarken ben iftarımı açamıyordum.. oruç değildim.. ama o geceden sonra sahura kalktık madem deyip tuttum.. *
devamını gör...
1638.
sözlük şu son iftar zirvesinde herkes iftarını açarken ben iftarımı açamıyordum.. oruç değildim.. ama o geceden sonra sahura kalktık madem deyip tuttum.. *
devamını gör...
1640.
ben korkuyorum , korku değil bu koca bi muamma. yapmışliklar ve yaşanmamisliklarin hikayesi . gözümden damlayan sanki ne ben gibi ne de benimkisi . tuhaf bunlar sanki ben büyümek istercesine küçülmüs ve küçülmek istercesine koca cüsse. ne cümle kurabilen ne de başkası . etraftan duyduklarım artık sadece.duyduklarım , hislerim neredeler ? aynaya bakarken dahi kaçırmaya çalıştığım gözlerim ? cocukken dinledigim ninniler , o duvakli gelinlikli bebegim. elimi tutanlar nerdeler derken sanki artık etrafim sarılı hepsi korumamda ama ben hissiz , kalbim taş , gözlerimin yaşı bozuk. artık ne akacağı ani biliyor , ne de dinecegi. ben ne yapacağından bi haberken simdi ne yasayacagindan şüpheli. gözlerim görmeli açılmalı artık uğraşim vardi simdi bunun gerekliliği dahi ne kadar gerekli? ne kadar ağır gelirmis.ufak bir sınav ki aslini görünce insan soğuyor. ah bu kadar ki olmuşuz biz bu kadar mi yanmisiz ki dertlerimiz hep birmis gibi geliyor? ben artık anlamıyorum demiyorum artık bilmiyorum.diyorum , çünkü hakikaten bilmiyorum . ne mi hiçbirşey ? artik insanlarin anlamsız.bulmasi.da anlamsiz .bu kadar. koca ıstanbul omuzlarimda gibi kaç gündür sanki herkesin başını.döndürüyor ve ben hepsini hissediyorum, sanki bir uğursuzluk bu kara bulutlar peydasi.savurmaya çalışıyorum . sukut edip yavaşça tek tek anlatmaya çalısiyorum cokdegil her defasında etrafimda hi kaç kisi belki iclerinden biri sadece samimi kisi, sesler duyuyorum , destek gibi görünse de artık bos bir fustan ibaret. ne cümleler kurabiliyorum düzgün ne de hir ifade , sükut içinde samimi olanlara dahi cumlelerimi veremiyorum etrafi bosca izleyen ben. yazmak sacmaligida ağır geldiğinde artık ben boyle derdimi bulaştırmadan savip , sıvıyorum.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar