lev nikolayeviç tolstoy'un anna karenina romanında geçer bir sözdür.

tam olarak şöyledir:

--- çev. ergin altay - iletişim yayınları ---

Evet, hep ölümü düşünüyorum. Doğrusunu istersen, ölmek gerek, gerisi boş... Açıkça söyleyeyim sana: Düşüncelerime de çalışmalarıma da büyük değer veriyorum. Ama aslını sorarsan, dünyamız küçük bir gezegenin üzerinde tutmuş incecik bir küf tabakasından başka bir şey değildir. Oysa biz büyük işlerimizin, büyük düşüncelerimizin olabileceğini sanıyoruz! Aslında incecik kum taneleridir bunlar.
- Anam babam, dünya kurulalı beri düşünülen şeylerdir bunlar. İlk kez sen düşünmüyorsun böyle şeyleri.
- Evet, haklısın, ama biliyor musun, insan bunu açık seçik görünce, anlayınca gözünde her şey yitiriyor değerini. Bugün ya da yarın öleceğini bildiğin zaman her şey değerini nasıl yitirirse gözünde, öyle yitiriyor! Düşünceme çok değer veriyorum, ama bazen şu ayıyı öldürmek kadar değersiz görünüyor bana. Kişioğlu sırf ölümü düşünmemek için avlanmakla, işle oyalıyor kendini, öyle yaşayıp gidiyor.

--- syf.454 ---

devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.

Benzer Başlıklar