yazarların görücülük anıları

#ilişkiler 

tıpkı şimdiki gibi bir sonbahar günüydü. ben tanımadığım biriyle evleneceğim için o kadar mutlu değildim tabi, sadece bir kere görmüştüm ve söz hakkı tanınmamıştı.

ne yapacağımı bilmez bir haldeyken bana uzanacak bir el aradım hep ama bulamadım. ve en nihayetinde istemeye geldiler, söz kestik. olmuyordu sevemiyordum, ne yapacağımı bilmez bir haldeydim.. içim içimi yiyordu, nasıl söylerdim başkasını sevdiğimi? kabullenmek zorundaydım.

nişan günü geldi çattı. hiçbir şey benim isteğime göre gitmiyordu. arada sırada nefes alıp veriyor muyum diye kontrol ediyolardı beni o kadar. çığlıklarımı kimse duymuyor, çırpınışlarımı kimse görmüyordu..yav hakkaten okumuyordunuz di mi? şaka şaka ahah.

edit: ulen tahmin ettiğimden daha çok kişi ciddi okumuş heralde phhuah.
devamını gör...

Bu başlığa bir şeyler girmek için üye olabilirsiniz.